Theater in Emmen is vooral covermuziek

Liefde voor theater
De Emmer Courant van deze week bevat een bijlage met de programmering van het Atlas Theater voor de komende maanden. Dat is handig voor wie na weken op water en brood weer op het gesubsidieerde pluche wil plaatsnemen. Er zijn nog kaarten.

In haar voorwoord schrijft theaterdirecteur Machteld van der Werf dit: 'We zijn klaar voor meeslepende musicals en hilarisch cabaret. We verlangen naar ontroerend toneel en het meezingen met de grootste artiesten van dit moment'. Leus op de cover van de bijlage: 'Liefde voor theater.'

Hier is iemand het woord 'het' vergeten.

Nu de lockdown (tijdelijk) is opgeheven, biedt het Atlas Theater vooral voorstellingen waarin Nederlandse artiesten repertoire brengen van veelal buitenlandse muzikanten die nooit naar Emmen komen. Nauwelijks theater en toneel.

Het begint al vrijdag met Pink Floyd Past To Present van Pink Project The Band, een week later gevolgd door een Abba Tribute door The Best Abba tribute of the world en op 24 februari Back to the country Part 11 door Savannah en Dick van Altena.

Een maand later volgen Nick & Simon met hun programma Nick, Simon & Garfunkel (9/3), The Wieners & Cor Sanne die Buddy Holly spelen (11/3), Trijntje Oosterhuis die Burt Bacharach zingt (18/3), Johan Adams en zijn band die Jonh Denver spelen (19/3) en Her Majesty dat Are you read for the country speelt (31/3)

In april van hetzelfde laken een pak. De Bootleg Sixties komen langs met Overtures (7/4), Jop Wijlackers en Dennis Kolen spelen akoestisch Lennon & McCartney (21/4), de volgende dag (22/4) doet de 45th Anniversity Tour van The Elvis Concert Emmen aan en weer een dag later komen Art Rooijackers, Kluun & Leon Verdonschot over hun voorliefde voor Bruce Springsteen vertellen.

Dan wordt het mei. Met op de 11e de 3JS die vieren dat U2 in 2021 35 jaar geleden het album The Joshua Tree heeft uitgebracht, met op 21 mei Legendary Albums Live met Stayin' Alive van The Bee Gees, wat helemaal geen album is, maar een single van de soundtrack van de film Saturday Night Fever hit uit 1977. Meteen maar door naar juni, tot slot: Guilty Pleasure Hits (3/6), Nederpop All Stars (4/6) en 19 juni Exile on main street door Soul Survivor met songs van het gelijknamige album van Rolling Stones uit 1972.

Liefde voor theater komt in Emmen vooral neer op liefde voor covers van (ooit) populaire muziek. Als we dan toch aan retro doen, wil ik graag mijzelf herhalen: 'Wat het publiek doet, moet het publiek weten. Maar theaterprogrammeurs hebben een taak en verantwoordelijkheid. Iets meer lef, inspanning en verheffing kan geen kwaad.'


Dat (voor Peter Veen)

Bargerveen

Dat je een persbericht krijgt van kunstenaar en schrijver Peter Veen over een luisterwandeling in het Bargerveen.
Dat je denkt: alweer kunst in het Bargerveen? We hebben net Into Nature achter de rug.
Dat je denkt: alweer aandacht creëren voor Peter Veen na de bespreking van zijn tentoonstelling in het CBK Emmen, een signalement van zijn verhalenbundel Grensgebied en de vermelding van zijn bijdrage aan de groepsexpositie in de DSG-galerie in Assen?
Dat je toch wel nieuwsgierig bent en een beetje beweging in de buitenlucht misschien geen kwaad kan.

Dat het downloaden van alweer een app begint te vervelen. Ook als die app echoes.xyz heet en gratis is.
Dat het in het Bargerveen verrassend druk kan zijn.
Dat iedereen je aankijkt met een blik van 'ben je er een van hier?'
Dat het even kan duren alvorens je wilt laten leiden door een bewegende stip op een telefoonscherm.
Dat je een belletje hoort waarna een stem een verhaal vertelt op een plek waar dat verhaal is bedacht.

Dat de term minipodcast even begrijpelijk als overdreven is.
Dat je een foto maakt van mensen die een foto maken nadat je geluisterd hebt naar een verhaal waarin iemand een foto maakt van mensen die een foto maken.
Dat jouw vrouw een foto van jou wil maken, maar dat niet zo goed kan als de vrouw van Peter Veen, die museale foto's maakt.
Dat het Zuidoost-Drentse landschap doet denken aan een elegie.
Dat het tijdens het wandelen lastig is een audiowandeling te combineren met een goed gesprek.
Dat de twijfel toeslaat over de route nadat andere wandelaars hebben gewaarschuwd voor drassige paden: 'Wij zijn niet verder gegaan.'

Dat het verrassend is in een moeras een bekende tegen te komen.
Dat het lang niet altijd traditionele verhalen zijn die Peter Veen schrijft en vertelt.
Dat soms een diepere laag ontbreekt, net als in het leven.
Dat Peter Veen soms razend rake observaties weet te verwoorden.
Dat zijn slotverhaal Dat eigenlijk een gedicht is.
Dat je denkt: emotie + imitatie x experiment = somtijds kunst.
En blij bent dat je eropuit bent gegaan.


Poëzie: een ziekte die je met idioten deelt

Miru Choi leest Misverstand van Menno Wigman

Ter voorbereiding op de Poëzieweek 2022 keek ik vrijdag, na het kopen van een kaartje á 7,50 euro, via mijn tablet de Dichters­marathon van Perdu, het centrum voor poëzie en experiment in Amsterdam.

Klokslag 20.00 uur verscheen Peter Prins in beeld. Hij kondigde, eerst in het Nederlands en daarna in het Engels, een beeldschermvariant van een, in Amsterdam, vertrouwd evenement aan. Vervolgens verschenen gedurende twee uur twintig dichters in beeld die ieder drie gedichten mochten voordragen. Twee eigen werken, een cover.

(Twintig dichters? Ik zag er maar negentien. Bij Ranwa Alamsi bleef hier het beeld zwart, ook na driftig tikken op het scherm. Even later, toen de boel weer aan de praat kwam, zag ik Alfred Schaffer.)

Je hoort in deze tijd vaak dat er niets boven live gaat, zeker in podiumkunstkringen, maar in de poëzie is dat niet altijd het geval. Vaak is het fijner om zelf een gedicht te lezen, dan naar een voorlezende dichter te luisteren. Soms is het fijner naar een ingezonden videofilmpje te kijken, vooral als dat filmpje doordacht gemaakt is.

Logo_PW_2022-1Tijdens de marathon bleek dat een aantal maal het geval. Vooral de bijdragen van Sarah de Koning (die een lamp op de camera had gericht om zichzelf nog mysterieuzer maken), Jos van Hest (die uit zijn ogen keek alsof hij xtc had geslikt) en Claartje Chajes (wier reclamepraatje werd verstoord door klussende buren) oogden in filmisch opzicht intrigerend.

De marathon kende een internationaal deelnemersveld, wat de verstaanbaarheid en begrijpelijkheid niet altijd ten goede kwam. Lucia Dove (die bij kaarslicht in een krakende misschien wel door storm belaagde kamer voorlas) bezigde de Engelse taal, Shira Wolf (die een ode bracht aan de film noir) las voor in het Servisch, Milen Pavlovic in een taal die ik niet thuis kon brengen, Giovanna Vivian in het Italiaans en Yasser Al-Zayat in het, vermoed ik, Arabisch.

De finale was weer wel heel goed te volgen. Voor de geslaagde afsluiting door Marie Claus, zette Kamiel Choi zijn dochtertje Miru tussen de bladeren in een boom om Misverstand van Menno Wigman voor te lezen. Een gouden greep, ook omdat ze er een onweerstaanbaar rommeltje van maakte waardoor al het voorgaande prettig werd gerelativeerd:

Dit wordt een droef gedicht. Ik weet niet goed
Waarom ik dit geheim ophoest, maar sinds een maand
of drie geloof ik meer en meer dat poëzie
geen vorm van naastenliefde is. Eerder een ziekte
die je met een handvol hopeloze idioten deelt,

een uitgekookte klacht die anderen vooral verveelt
en 's nachts - een heelkunst is het niet.
De kamer blijft een kamer, het bed een bed.
Mijn leven is door poëzie verpest en ook
al wist ik vroeger beter, ik verbeeld me niets

wanneer ik met dit hoopje drukwerk vierenzestig
lezers kwel of, erger nog, twee bomen vel.


Friese Nieuwjaarsfilmpjes gerecenseerd

Nieuwjaarfilmpjes
Als gevolg van de coronabeperkingen waren de nieuwjaarsbijeenkomsten van gemeenten ook dit jaar anders dan gewenst. Om toch nog iets te doen, en burgers een hart onder de de riem te steken, hebben veel gemeentebesturen filmpjes gemaakt. De Leeuwarder Courant heeft deze filmpjes gerecenseerd. Met sterren.

Ik begrijp, op bovenstaande afbeelding zijn die recensies lastig te lezen. En in Drenthe en Groningen, is de Leeuwarder Courant niet los te koop - in Friesland zelf vanwege de lockdown ook nauwelijks. Neem daarom een (proef)abonnement op de digitale versie van de krant via lc.nl. En recenseer in de tussentijd het onderstaande 'Nieuwjaarsfilmpje' van de gemeente Emmen waarin de burgemeester onder meer een gedicht van Ingmar Heytze voorleest:

 


Drentse centra voor cultuureducatie reorganiseren

Wytze de Vries en Marieke Vegt Foto K&C

De afgelopen weken las ik drie los van elkaar verstuurde (pers)berichten die, blijkens de gedeeltelijke overlap, met elkaar te maken hebben. Alle drie duiden op een reorganisatie bij instellingen die zich in Drenthe bezighouden met cultuureducatie.

Bericht 1, gedateerd 23 december 2021, afkomstig uit de Hoogeveensche Courant:

"Scala, Centrum voor de Kunsten, gaat zich opsplitsen in twee organisaties. De reden hiervoor is de veranderende subsidierelatie. De vijf gemeenten, waarvoor Scala actief is, willen het subsidiegeld verder gaan inzetten voor het binnenschoolse aanbod en de verbinding tussen cultuur en het sociale domein.

Het subsidiedeel van Scala gaat verder onder de naam CultuurKLIK en gaat vallen onder Stichting Cultuurzaam. Dit is een samenwerking met Stichting Kunst & Cultuur (K&C) en ICO, partner in Kunst & Cultuur. Het vrijetijdsonderwijs blijft actief onder de naam Scala en gaat onafhankelijk van de subsidie verder met het geven van lessen, cursussen en workshops over kunst en cultuur aan kinderen, jongeren en volwassenen.

De leiding van Scala, Centrum voor de Kunsten, komt in handen van zakelijk leider Constance Leppen."

Nicole Stiekema en Rineke Marwitz Foto Bibliotheke Emmen (1)

Bericht 2, gedateerd 6 januari 2022, verstuurd als persbericht

'Bibliotheek Emmen en De Kunstbeweging gaan samen verder in een nieuwe organisatie. De fusie van beide stichtingen is deze week definitief gemaakt. Na zorgvuldig onderzoek besloten beide organisaties in 2020 te gaan fuseren. Per januari 2022 zijn de krachten gebundeld in één stichting.

De afgelopen jaren werkten de Bibliotheek Emmen en De Kunstbeweging steeds meer samen. Dat beide organisaties elkaar goed aanvullen werd daardoor steeds meer duidelijk. De nieuwe organisatie wil een belangrijke functie vervullen voor alle inwoners van de gemeente Emmen door samen nog relevanter te zijn.

Nicole Stiekema neemt de rol als directeur-bestuurder van de nieuwe organisatie op zich. Rineke Marwitz is aangesteld als plaatsvervangend directeur en teammanager Samenleving.'

Bericht 3, gedateerd 10 januari, verspreid als persbericht:

ICO, Stichting Kunst & Cultuur en CultuurKLIK (voorheen onderdeel van Scala Centrum voor de Kunsten) bundelen door middel van een bestuurlijke fusie hun krachten om het cultuuronderwijs in Drenthe verder te verbeteren. Ook gaan de organisaties zich gezamenlijk inzetten voor talentontwikkeling in de provincie en de koppeling van cultuur aan het sociaal domein.

De samenwerking is per 1 januari 2022 ingegaan onder de naam Cultuurzaam. De drie partijen verstevigen hiermee hun positie als betrouwbare partner in de cultuursector van Drenthe, Groningen en de kop van Overijssel.

Wytze de Vries en Marieke Vegt zijn de nieuwe bestuurders van stichting Cultuurzaam: “Door deze bestuurfusie kunnen we samen meer impact maken en meer mensen raken met kunst en cultuur. Onder de vlag van Cultuurzaam kunnen we het onderwijs beter begeleiden om te werken aan kwaliteit met het doel een vaste plek voor cultuuronderwijs in het curriculum van de scholen.”

Wytze de Vries en Marieke Vegt zijn de nieuwe bestuurders van stichting Cultuurzaam.'

Na lezing is het, voor volwassenen, nog steeds onmogelijk om in Drenthe, zeg, een cursus gedichten schrijven te volgen.


De naam is Zbygniew Prlwytzkofsky

Zbygniew PrlwytzkofskyIk kreeg de vraag of ik het interview had gelezen met 'die man die ook voor De Groene Amsterdammer en NRC/Handelsblad schrijft'.

Dat had ik. Maar zijn naam noemen, nee, dat lukte niet.

Ooit plaatste ik op Twitter iets over 'Eus', die volgens de burgerlijke stand Ozcan Akyol heet. Met een umlaut op de hoofdletter O - Latin Capital Letter O With Diaerisis. Bij het schrijven ging iets mis. Waarop 'Eus' korzelig, maar ergens ook triomfantelijk reageerde met 'Je schrijft mijn naam verkeerd.'

Het kost mij moeite niet-Westerse namen te onthouden, foutloos op te schrijven of verstaanbaar uit te spreken. Wat zegt dat over mij, afstammeling van een arbeidsimmigrant die in de achttiende eeuw een streek verliet die nu tot Duitsland wordt gerekend?

Abdelkader Benali, Kader Abdolah, Najib Amhali, Ahmed Aboutaleb, dat gaat nog. Van 'Nadia die wel eens televisieprogramma's presenteert' wil de achternaam niet in mijn hoofd blijven hangen. De nieuwe minister van justitie –  hoe heet ze? De nieuwe staatssecretaris van cultuur en media – hoe spreek ik haar naam uit?

Dilan Yeșilgöz, Gunay Uslu, Aylin Bilic, Süeda Isik, Hasna El Maroudi, Mohamedou Ould Slahi, Kiza Magendane, professor Zbygniew Prlwytzkofsky, Ali B.

Ik blijf proberen. Ook ik zal integreren.


Het is winter, er nadert een ster

Jagers in de sneeuw (1565) Pieter Bruegel de Oude
Mogelijk op het idee gebracht door de film Don't look up van regisseur Adam McKay keek ik naar Melancholia van regisseur Lars von Trier uit 2011.

Tijdens de opening verschijnt Kirsten Dunst in beeld. Ze oogt zwaar depressief. Achter haar zien we vogels uit de lucht vallen. Zal het door de griep komen? Als de camera uitzoomt, blijkt ze bij zee in een weidse parkachtige tuin te staan met daarin een reusachtige zonnewijzer.

Het volgende beeld is het schilderij Jagers in de sneeuw van Pieter Bruegel de Oude, het wordt door vuur verteerd. Daarna nadert een ster onze planeet.

Alles komt goed in het voorjaar.


Gunay Uslu krijgt voorzet van Ingrid van Engelshoven

Profiel Gunay Uslu in Het ParoolHet Parool bracht zaterdag een 'profiel' van Gunay Uslu, de nieuwe staatssecretaris van cultuur en media. Met profiel wordt een portretterend artikel bedoeld op basis van uitspraken die door anderen over de betreffende persoon zijn gedaan.

'Ambitieus, verbindend en vol humor' luidt de kop boven het stuk. Elders op de pagina staat een streamer 'Het is net alsof je met haar Messi in je team hebt: je weet van tevoren al dat je gaat winnen'. Die laatste uitspraak is gedaan door fotograaf Geert Snoeijer. Uslu deed met Snoeijer het project Nederlandse Pioniers in Turkije.

Uslu (Haarlem, 1972) wordt in Het Parool neergezet als iemand die veel heeft gedaan en bereikt. Zo was ze onder meer als directeur development bij touroperator Corendon verantwoordelijk voor 'de aankoop, ontwikkeling en het design van hotels' en later toezichthouder bij filmmuseum Eye, Vereniging Rembrandt en museum Mauritshuis.

De een na laatste alinea van het stuk, geschreven door Marcel Wiegman, begint met twee vragen: 'Wat kunnen we straks van haar verwachten? Iemand die na jaren van kaalslag onder haar voorganger eindelijk eens met haar vuist op tafel slaat als ze een keer mag aanschuiven in de ministerraad?'

Kaalslag onder haar voorganger?

Het is waar dat de cultuursector het zwaar heeft, vooral sinds de uitbraak van de coronacrisis. Het is ook waar dat Ingrid van Engelshoven (Delfzijl, 1966) er relatief laat in slaagde om steungeld los te krijgen. Toen dat was gebeurd, op 15 april 2020, leek het alsof Van Engelshoven meer kwaad dan goed had gedaan.

Hoe onterecht dat is, mag blijken uit een ander 'profiel'. In NRC/Handelsblad werd eind december beschreven hoe Van Engelshoven in augustus een pakket van 485 miljoen euro op tafel legde. Geciteerd wordt Jeroen Bartelse, directeur van TivoliVredenburg en lid van de taskforce die met het kabinet praat over de aanpak van de coronacrisis:

"Ze redde daarmee de culturele sector, en tot de dag van vandaag lopen de pakketten door terwijl andere sectoren geen specifieke steun kregen. Ze was misschien niet uitgesproken genoeg in haar verdediging van de kunsten in het openbaar, maar binnenkamers liet ze het geluid wel degelijk horen, en was ze ook heel vasthoudend."

Nog een goed woordje voor Van Engelshoven. In het nieuwe coalitieakkoord staat dat de cultuurbegroting structureel met 170 miljoen euro per jaar wordt verhoogd. Die verhoging is een bijna volledige correctie van de bezuinigingen tijdens Rutte 1 toen Halbe Zijlstra staatssecretaris was. Daarmee is onder Van Engelshoven meer bereikt dan onder Jet Bussemaker die namens de PvdA minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap was ten tijde van Rutte II.

Ook wordt in het akkoord een door Van Engelshoven bepleit herstelplan aangekondigd. Met dat pakket moet de sector weer op weg geholpen worden na de schade die de pandemie en de coronamaatregelen hebben aangericht.

Als Uslu straks scoort, is het uit een voorzet van Van Engelshoven.