De morgen na de finale van het Drèents Liedtiesfestival

Ellen Dost Dreents Liedtiesfestival
Sla je de volgende dag de krant open en dan staat er niet in wie de twaalfde editie van het Drèents Liedtiesfestival heeft gewonnen. Hoe kan dat? We vragen het de dienstdoende verslaggever, die afgelopen donderdag het festival live in het Atlas Theater bijwoonde terwijl hij ook thuis voor de televisie had kunnen zitten.

– Dat komt door de deadline voor ‘papier’. Die ligt zo vroeg, dat avondnieuws nog zelden de krant haalt. Vanwege de vooruitgang en de digitale versnelling gaan alleen heel belangrijke berichten nog op papier mee, tot een bepaald moment uiteraard. De finaleplaats van Joost Klein in Malmö, die een uur later bekend werd, kreeg een twee-kolommer. Op de website hebben we overigens wel gebracht dat Marianne Veenstra met t Is zo wisse (as een klontie zuut is) de meeste punten verzamelde.

Jammer.

– Het is zoals het is. Zaterdag staat de uitslag wel in de papieren krant. Kort weliswaar, vanwege ruimtegebrek en omdat het nieuws dan alweer dik een dag oud is, maar toch. Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven. Het leven gaat door, steeds sneller, valt mij op.

In dat bericht staat niet in wat jullie van het winnende liedje vinden, daar lees ik niets over de rest van de deelnemers.

– Wij houden feiten en meningen graag gescheiden. Maar nu je het vraagt: Veenstra had niet mijn voorkeur. Die ging naar Altied nog wat kind van Laura Dik: een vlot liedje, goed gezongen, goed uitgevoerd, mooi Drents. In mijn oren ook muzikaal een uitstekende toevoeging aan het Drentstalige repertoire – en daar is het festival toch voor bedoeld.

Zeg je nu dat de jury een fout heeft gemaakt?

– Er was niet één jury. Er waren er vier. Er was een vakjury, er was een internationale jury met een Duitser en een Italiaan, de mensen van de organiserende stichting Reur hadden een stem en het publiek had een stem. Het publiek koos ook voor Veenstra. Misschien omdat ze voor de vierde keer meedeed, misschien omdat Veenstra bekend is van het televisieprogramma Meiden die rijden. Bij het publiek weet je nooit wat echt de doorslag geeft. Publiek heeft een heel eigen kijk op kwaliteit en wat goed is. Kijk maar naar de Tweede Kamer-verkiezingen.

Wat viel je nog meer op?

– Dat het festival een goed-geoliede machine is, mede dankzij de inbreng van RTV Drenthe. Zo’n live-uitzending maakt een strakke organisatie noodzakelijk, goddank. Dat de zangkwaliteit van de deelnemers nogal uiteenliep, dat niet alle liedjes de Drentse taal vooruit helpen, dat co-presentator Wesly Struik het enorm naar de zin heeft achter de schermen, al kon dat ook gespeeld zijn, dat Bert Kamping de gitaar hanteerde tijdens de uitvoering van het nieuwe nummer van Lisa Harms, dat die Harms, vorig jaar winnaar, beter is gaan zingen, dat Jan Henk de Groot van de buitencategorie is.

Jan Henk de Groot is toch een Groninger? Wat deed hij op het Drèents liedtiesfestival?

– Twee pauzeliedjes zingen. Het goede voorbeeld geven. Vertellen dat je ook streektaalmuziek kunt maken met computerapparatuur en software. In Emmen was het weer snaren voor en snaren na. Toch vond ik het muzikaal verrassender dan de jaren daarvoor. Veel bluegrass dit keer, met zelfs een protestsong over de oliewinning in Schoonebeek door Dréents Grøs. En, heel gedurfd, een met kopstem gezongen liedje met vier strijkers: Soms van Werilt.

Wat denk je dat je over een jaar nog herinnert van dit festival?

– Het optreden van Ellen Dost. Zij zong t Padtie met een enorme dadendrang. Ze had voor het festival een workshop liedjesschrijven gevolgd, ze had zangles genomen. Ze richtte zich tijdens haar optreden niet op de televisiecamera, maar op het publiek in de zaal. Heel goed was het niet, maar ze moest en ze zou. En ze deed het. Ik kreeg er een brok van in de keel.


Oproep: kandidaten gezocht voor de Drentse en Groene Anjer Prijs 2024

DrentseAnjerprijs2023

Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter, Prins der Nederlanden, Prins van Lippe-Biesterfeld, geboren als Bernhard Friedrich Eberhard Leopold Julius Kurt Carl Gottfried Peter Graf von Biesterfeld mag dan uit beeld zijn verdwenen, het fonds waar zijn naam jarenlang aan verbonden is geweest, gaat gewoon door, onder aangepaste bewoordingen. En ook de prijzen die naar zijn anjer verwijzen, bestaan nog, in ieder geval in Drenthe.

Dit alles ter aankondiging van de volgende oproep:

‘Wordt jouw stichting of vereniging de winnaar van de Drentse of Groene Anjer Prijs 2024? Deze prijzen worden op 29 november a.s. uitgereikt door het Cultuurfonds Drenthe. Beide prijzen zijn een bedrag van € 5.000. Het Cultuurfonds Drenthe vraagt om kandidaten aan te melden voor deze prijzen voor 2 juni 2024.

Drentse Anjer Prijs

De Drentse Anjer Prijs is bedoeld voor een stichting of vereniging die op een bijzondere manier de kunst en cultuur in Drenthe laat zien. Dit kan op allerlei manieren. Bijvoorbeeld beeldende kunst, geschiedenis & letteren, monumentenzorg & erfgoed, muziek, beurzen of theater, dans & film. De Drentse Anjer Prijs is een bedrag van € 5.000. De twee andere genomineerden ontvangen allebei  € 1.000.

 De stichting of vereniging moet ook aan het volgende voldoen:

  1. Er is in het afgelopen jaar of de afgelopen jaren een bijzondere prestatie geleverd. Er wordt dan gekeken naar de kwaliteit en of er veel (verschillende) mensen zijn bereikt
  2. De stichting of vereniging wil zich graag verder ontwikkelen binnen de kunst en cultuur in Drenthe.
  3. De stichting of vereniging moet duidelijk verbonden zijn met Drenthe of iets hebben gepresteerd in Drenthe

Groene Anjer Prijs

De Groene Anjer Prijs is bedoeld voor een stichting of vereniging die op een bijzondere manier het behoud en de ontwikkeling van de natuur, landschap en biodiversiteit in Drenthe laat zien. Het kan ook gaan om educatie, milieu, duurzaamheid, ruimtelijke kwaliteit en monumentaal erfgoed. De winnaar van de Groene Anjer Prijs krijgt een bedrag van € 5.000 en de twee andere genomineerden ontvangen allebei € 1.000.’

Klik op bovenstaande links voor meer.


Muziekkoepels in Nieuw- Zeeland, Griekenland en Baskenland

Muziekkoepel Queenstown Nieuw Zeeland

Post van Albertien Klunder, in mijn omgeving beter bekend als de dichter Suze Sanders. Klunder heeft te maken met familie-uitbreiding down under en stuurde vanuit Nieuw-Zeeland een foto van een muziekkoepel in de Botanische Tuinen van Queenstown. Eerder stuurde ze al een foto van koepel in Blenheim, dat eveneens in Nieuw-Zeeland blijkt te liggen.

Muziekkoepel Blenheim Nieuw Zeeland 1
Het overkomt mij vaker dat mensen mij foto’s van muziekkoepels sturen voor mijn immer groeiende verzameling. Zoals Jan Schlimbach vanaf Corfu in Griekenland. Dank daarvoor.

Corfu Foto Jan Schlimbach
Zelf was ik overigens onlangs in Baskenland waar ik maar liefst acht ‘musika kioskoak’ aantrof. Zie daarvoor deze link.


Koningsdag in Emmen. Laot’n we mekaor gien zwienen om de keet jaog’n

Koningsdag Emmen 2024
Ik zou graag willen weten hoe jij erop terugkijkt. In de media zie ik veel positieve berichten over Koningsdag in Emmen.

– En iemand moet het tomeloze enthousiasme temperen? Je zult mij niet horen beweren dat de berichtgeving door de regionale pers feitelijk onjuist is, maar een tandje minder had inderdaad geen kwaad gekund. Aan de andere kant: het is maar waar je op let en vanuit welke perspectief je naar de werkelijkheid kijkt.

O god, moeilijkdoenerij.

– Wat is Koningsdag nu eigenlijk? Volgens mijn encyclopedie is het een jaarlijks terugkerende dag in het Koninkrijk der Nederlanden waarop ter versteviging van de gevestigde orde de verjaardag van de majesteit wordt gevierd. Die dag begint sinds de afschaffing van het defilé op Soestdijk met een bezoek van de koninklijke familie aan één van de vele plaatsen in het koninkrijk. Daarna gevolgd door een iets minder gecontroleerd volksfeest tot in de late uurtjes. Bij mij in Emmen begon het zaterdagmorgen om 11.00 uur met het arriveren van koning Willem Alexander en zijn gevolg per bus op het Noorderplein. Het eindigde 1.00 uur op zondagmorgen met een optreden door showband Papa di Grazzi bij de Grote Kerk.

Ja, en?

– Vrijwel alle ongetwijfeld goedbedoelde jubelberichten in Dagblad van het Noorden en bij RTV Drenthe hebben betrekking op de met belastinggeld betaalde televisieregistratie van slechts 2,5 uur van die lange dag. Dat waren tot in de puntjes uitgedachte en met belastinggeld betaalde uitgevoerde uurtjes ter promotie van het koningshuis en Emmen. Vakkundig selectief in beeld gebracht door de mensen van de NOS. Knap werk van het feestcomité in Emmen. Met extra dank en hulde aan alle vrijwilligers en professionals: Bouke, Eva Broekman, Jannes, Carina Vinke, Saskia Boelsums, Elly Mensen, Rosa da Silva, Daniël Lohues en zij die behoren tot het met belastinggeld mogelijk gemaakte Huis van Oranje.

Dat klinkt toch ietwat zuinig.

– Ik ben direct na de televisie-uitzending het centrum ingelopen en trof vooral opluchting aan. Iedereen leek blij dat het erop zat. De afdeling beveiliging voorop. Zie mijn foto. ‘We hebben de klus geklaard. Emmen staat op de kaart.’ Alsof Emmen daarvoor niet op de kaart stond. Op het Raadhuisplein was ondertussen met het vertrouwde grote bedrinken begonnen. ’s Avonds laat, ik had inmiddels elders in het land nog een andere verjaardag bezocht, die van Afra van Ruiten, en het was reeds ver na de uitzending van Even tot hier, waarin Emmen een prominente rol speelde, maar helaas geen grap werd gemaakt over het feit dat Emmen al jaren massaal PVV stemt, een partij die het liefst de publieke omroep opheft, BNN/VARA en de NOS voorop, liep ik opnieuw het centrum in. Om te constateren dat Emmen ondanks de komst van Willem Alexander en zijn familie niets was veranderd. En vermoedelijk nooit zal veranderen.

Ik krijg spijt dat ik dit gesprek ben begonnen.

– Weet je wat ik aan De Organisatoren B.V. betaalde voor een slecht getapt biertje in een statiegeldloos plastic bekertje? 5 euro 40. Laot’n we mekaor gien zwienen om de keet jaog’n. Laten we nuchter blijven, zoals sommigen graag beweren. Ik wens Emmen het allerbeste toe. Daar heb ik als trouw inwoner zelf alle baat bij.  De slotsom van Koningsdag 2024 is dat de hoofdrolspelers – de media, burgemeester Erik van Oosterhout en het koningshuis – hun werk voortreffelijk hebben gedaan.

Bedankt maar weer.

– Mag ik nu een vraag stellen? Ben ik de enige die denkt dat de heersende koning met zijn opmerking over de onzin van lijstjes vooral op zijn eigen scores doelde?


‘Hallo koning’, ‘hallo koningin’ of ‘hallo prinses'

Oranjekoorts in Emmen 2024
Ook in de plaatselijke supermarkt was de oranjekoorts opgelopen.

“Ik kan door al die afzettingen nauwelijks nog op mijn werk komen”, hoorde ik een kassamedewerker klagen tegen een klant. “Dan is deze weg dicht, dan die weer. Het kost mij per dag een half uur extra. En reken maar niet dat het betaald wordt.”

De klant vroeg of de koning ook naar de supermarkt zou komen, als tegenprestatie. “Ga er maar niet vanuit”, reageerde de kassamedewerker. ”Als het mij al zoveel moeite kost hier te komen, lukt het hem nooit.” Er werd kort gelachen.

Bij het inpakken van de boodschappen viel mijn oog op een speciale actie. Bij iedere 25 euro werd een gratis oranje hoedje verstrekt met opdruk: hallo koning, hallo koningin, hallo prinses. Tijdens het afrekenen overwoog ik er een te vragen. Ik twijfelde tussen ‘hallo koningin’ of ‘hallo prinses'. Met allebei zou ik thuis kunnen komen.

Maar omdat de kassamedewerker geen aanbieding deed, besloot ik te zwijgen. Bang voor een majesteitelijke afwijzing: ‘Nee mijnheer, wij geven onze hoedjes alleen aan kinderen.’


NEXT van Poplab Drenthe belooft een aardig avondje in Loods13 in het Rensenpark in Emmen

NEXT Loods13Ik mag hier regelmatig klagen dat het niet opschiet met de beloofde plannen om van het Rensenpark in Emmen een plek te maken voor kunst, cultuur en innovatie. Daar is na tien jaar alle reden toe.

Het neemt niet weg dat er goed bedoelde pogingen worden ondernomen. Zoals de bouw van een nieuw Centrum voor Beeldende Kunst, waarvan de opening is uitgesteld, het zal eens niet, en dat naar verluidt de naam ‘Diep’ of ‘Het bassin’ dreigt te krijgen.

Veelbelovend is ook een bericht dat werd gestuurd door culturele dienstverlener K&C uit Assen over een avondvullend programma op 3 mei in Loods13, het theater in het Rensenpark. Het programma heet NEXT en omvat, als ik het goed lees, drie voorstellingen en wandeling met spoken word. Ik citeer:

‘Van een theatervoorstelling over de anti-masturbatiecampagnes van de Amerikaanse ontbijtgranenfabrikant Kellogg’s, via Niemansland naar een film over de Melkman geïnspireerd op het werk van illustrator Typex. Met NEXT geeft Stichting Kunst & Cultuur een nieuwe generatie theatermakers een podium.

Niemandsland van theatermaker Hans van der Werf (Borger) is een meeslepende mix van theater en dans. Geïnspireerd door het mysterie Wonderland, een gebied tussen Coevorden en Duitsland, onderzoekt Hans thema’s als kapitalisme, anarchisme en liefde voor je eigen land.

In Cornflakes, No Porn Flakes zien we theatermakers Isa Zwart en Clé Delphi (Emmen). Zij laten zien hoe het iconische merk Kellogg’s cornflakes zich halverwege de 19de eeuw door middel van anti-masturbatiecampagnes bemoeide met het moraal van de maatschappij. En geven daar een reactie op.

Melkman is een film van Okki Poortvliet (Odoorn), stripkenner Tijn van der Kooi (Emmen) en theatermaker Sem Donkers (Coevorden). Een film geïnspireerd op de antihelden van onze tijd, zoals verbeeld door striptekenaar Typex. Een absurd maar toch menselijk verhaal, dat een kruising is tussen een Amerikaanse krantenstrip en een prentenboek voor volwassenen.

Tijdens de pauze worden bezoekers meegenomen op een wandeling door het Rensenpark. Onderweg worden ze verrast door spoken word artiesten en horen hun visie op de wereld.”

NEXT wordt gepresenteerd als het hoogtepunt van het jaar voor Poplab Drenthe, waar talentvolle makers worden aangemoedigd en ondersteund bij het realiseren van innovatieve en interdisciplinaire producties. “Met NEXT willen we niet alleen nieuwe producties presenteren. We willen jonge makers ook helpen bekendheid te genereren met hun werk,” aldus Erik de Vries, projectleider van Poplab Drenthe.

Kaartverkoop verloopt via deze link.


Een praatje met de mensen van muziekvereniging Laus Deo. Denkend aan het Hello Festival

Laus Deo Derksstraat Emmen
Tijdens de avondwaggel stuitte ik in de Derksstraat te Emmen, niet ver verwijderd van galerie Ingo Leth en coffeeshop Cheers, op een groepje geüniformeerde mannen. Ik herkende ze door de dikke trom als leden van Laus Deo, de plaatselijke muziekvereniging.

Eerder op de dag had de marching showband bij het Pools monument in Noordbarge gespeeld ter herdenking van de bevrijding van Emmen op 10 april 1945 door een Poolse legereenheid.

“Zijn jullie aan het oefenen voor Koningsdag”, vroeg ik een van de mannen, in de wetenschap dat koning Willem-Alexander en zijn gevolg op 27 april vanaf het nabijgelegen Noorderplein door het centrum van Emmen worden geleid.

“Nee”, sprak de man sipjes. “We zijn niet uitgenodigd. En dat terwijl we eind vorig jaar vanwege ons 100-jarig bestaan zijn geëerd met een koninklijke erepenning.”

Welk korps begeleidt de koning dan, wilde ik weten. “Er moet toch een fanfarekorps voorop door de straten trekken.” Terwijl ik dat zei, realiseerde ik me dat niet iedereen de koning voor de voeten kan lopen.

De man van Laus Deo zweeg.

Als jullie niet oefenen, wat doen jullie hier dan, vervolgde ik. “We gaan straks een stukje spelen voor het Hello Festival, omdat ze zijn uitverkocht”, luidde het antwoord.

Van die laatste mededeling keek ik van op. Vorig week vrijdag had ik bericht ontvangen dat het festival nog vijfhonderd kaarten had liggen. Aan de andere kant: ook in Emmen gaan de culturele ontwikkelingen razendsnel.

Daarna vervolgde ik de waggel. Om eenmaal weer thuis op de website van Hello te kijken of Laus Deo was toegevoegd aan het festivalprogramma op 8 juni aan de Grote Rietplas. Ik ging line-up na:

Tony Hadley, Sananda Maitreya, Acda en de Munnik, DI-RECT, Froukje, Bankzitters, Helmut Lotti Goes Metal, Donnie, Daredevils, Extince, Mojo Fyre, Joël Borelli, Roberto Jacketti & the Scooters, Buurman en Buurman Show, Joep Verhaar, Easterfield, Nederpop Allstars met Henk Westbroek, Alides Hidding, Erik Mesie en Hans de Booij.

Ik werd er droevig van. De naam Laus Deo stond er niet tussen. En dat terwijl ze een uitstekende versie van The Final Countdown op het repertoire hebben.

Wellicht dat de mensen van het Hello Festival na zondag op andere ideeën komen. Dan geeft de vereniging bij de Schepershof aan het Waal in Emmen een voorjaarsconcert. Aanvang 14.30 uur.


Over het Emmen van Levi van Veluw, Bas Louissen, Eric van Oosterhout en Willem-Alexander

Levi van Veluw Family
Op 4 april verscheen de zeer makkelijk pratende kunstenaar Levi van Veluw in de talkshow Sophie & Jeroen. Aanleiding was een gewonnen prijs en een expositie in museum Singer in Laren. Van Veluw bleek in Emmen opgegroeid waar volgens hem ‘geen cultuur was, helemaal niks’.

Eerder die dag was de Kroon op Emmen online gegaan, een podcastserie waarin een andere oud-Emmenaar, Bas Louissen, een voorschot neemt op de viering van Koningsdag op 27 april in Emmen. Centrale thema in uitzending 1 is het imago van Emmen als een van de minst aantrekkelijke plaatsen in Nederland om te wonen.

Dat imago is grotendeels te danken aan het jaarlijkse onderzoek door Atlas voor Gemeenten waarin Emmen steevast onderaan de lijst met vijftig vergeleken gemeenten bungelt. Burgemeester Eric van Oosterhout vertelt in Kroon op Emmen dat ‘die lijstjes’ aanleiding zijn geweest Emmen naar voren te schuiven als decor voor Koningsdag. Hij hoopt op 27 april goede sier te maken.

De lijst van Atlas voor Gemeenten wordt samengesteld op basis van vijftig criteria. Die zijn niet ieder jaar hetzelfde, maar bevatten wel een aantal terugkerende punten. Eén daarvan is betalingsbereidheid van mensen om ergens te willen wonen. Hoe duurder de huizen, des te aantrekkelijker wordt een plaats (blijkbaar) gevonden om te wonen. Daalt die prijs, dan neemt de aantrekkelijkheid af.

Ander vast meetpunt is werkgelegenheid, waarbij het aantal banen een rol speelt dat binnen een acceptabele reistijd beschikbaar is. In Emmen is dat aantal lager dan in Rotterdam, waar zich op een luttel aantal kilometers verschillende plaatsen vol banen bevinden, goed bereikbaar met openbaar vervoer. Die plaatsen heten geen Borger maar Den Haag, geen Sleen maar Dordrecht, geen Zwartemeer maar Delft.

EMMEN_PODCAST_OMSLAG

Louissen gaat in zijn podcast op bezoek bij een samensteller van de lijst. Hij vraagt Marten Middeldorp van het onderzoeksbureau wat Emmen kan doen om op te klimmen en, bijvoorbeeld, de iets hoger gewaardeerde gemeente Sittard-Geleen te passeren. Dat is mogelijk, maar dat lukt niet in een jaar, zegt Middeldorp.

De onderzoeker vertelt dat Sittard-Geleen weliswaar als onveiliger wordt ervaren dan Emmen, maar Emmen achterblijft op voorzieningenniveau, zoals horeca en cultuur. Emmenaren zullen dat laatste niet als een gemis ervaren, maar voor Sittarders en Geleners die zich wellicht in Emmen willen vestigen en daartoe verleid moeten worden, voelt het als een gebrek.

“Je kunt vanuit Emmen weinig banen bereiken, dat zijn indicatoren die heel zwaar wegen”, zegt Middeldorp in de podcast. “Er zijn weinig restaurants in Emmen te vinden. Voor mensen die in Emmen wonen kan de afweging anders zijn, maar voor de meeste mensen is Sittard-Geleen daarmee een aantrekkelijker plek dan Emmen, ondanks Sittard-Geleen minder veilig is.

Louissen: “Stel dat er drie restaurants openen en er komt een poppodium bij, dan kan Emmen stijgen in de lijst.”

Middeldorp: “Als daar werkelijk voorstellingen worden georganiseerd, want dat is wat wij meten, dan kan dat.”

Afgelopen zaterdag publiceerde Dagblad van het Noorden een pagina met het programma voor Koningsdag. Wat opvalt is dat de koninklijke familie, die overal woont, maar nog niet in Emmen, op 27 april een enorme hoeveelheid Emmense kunst en cultuur krijgt voorgeschoteld. Het begint op het Noorderplein met Bouke Scholten die iets van zijn Elvis-repertoire laat horen en het eindigt op het Raadshuisplein waar Rosa da Silva het Wilhelmus inzet.

Halverwege de route, bij de ingang van het Rensenpark, dat al tien jaar niet van de grond komt als beloofde plek voor innovatie, cultuur en kunst en waar de opening van het nieuwe Centrum Beeldende Kunst door tegenvallers helaas is uitgesteld, is een cultuurplein bedacht. Het plein biedt op Koningsdag ‘een samensmelting van disciplines’ die volgens de organisatie ‘de hands-on mentaliteit van Emmen weerspiegelt’.

Met een hands-on mentaliteit wordt een instelling bedoeld om initiatief te tonen en handen uit de mouwen te steken.

Jan Van Peer Koningsdag

27 april heeft op papier alles in zich een mooie dag te worden, overal ter wereld. Het succes in Emmen zal echter worden afgemeten, vrees ik, aan de mate waarin het imago van een onaantrekkelijke plaats kan worden afgeschud. Wat in een dag onmogelijk is. Daarvoor is het te hardnekkig.

Dat heeft Emmen deels aan zichzelf te wijten. Steeds als de Atlas voor Gemeenten wordt gepubliceerd schieten inwoners van Emmen, bestuurders voorop, daartoe aangemoedigd door de media, in dezelfde reflex. Dagblad van het Noorden, mijn krant, doet eraan mee en publiceerde bij de lancering van Kroon op Emmen de volgende Stelling van de Dag: ‘Emmen wordt onterecht aangemerkt als minst aantrekkelijke stad van Nederland’. Voor de uitslag klik hier.

Steeds weer wordt geprobeerd de uitkomst te ontkrachten, vooral met woorden, zonder een eigen vergelijkend warenonderzoek te overleggen. Waardoor de stelling juist wordt bevestigd en geen daden volgen. Tot zover de hands-on-mentaliteit.

2,3 miljoen euro kost de organisatie van Koningsdag in Emmen. Als dit bedrag structureel extra in culturele voorzieningen van Emmen wordt gestoken, zou dat het imago van Emmen kunnen veranderen. Niet van de ene op de andere dag, wel op termijn.

Terug naar Levi van Veluw. In de talkshow vertelde hij over zijn werk Family, een bewegend groepsportret geïnspireerd op opgroeien in een gebroken gezin. Voor het portret vroeg Van Veluw familieleden bij elkaar te komen en zich in pakken vol gefragmenteerde blokjes te hullen – hij had daarvoor ook acteurs kunnen vragen.

En toen zei hij dit:

“Dit is mijn echte familie. Dat is belangrijk om te vertellen, omdat kunst niet gaat over het beeld alleen, over een mooi plaatje. Het gaat ook over het verhaal erachter. Een mooi plaatje is maar een mooi plaatje. Het is heel belangrijk dat die familieleden ook echt in de pakken hebben gezeten om het hele verhaal te kunnen vertellen. Een beeld is niet zoveel. Je moet gevoel overbrengen. Dat moet het verhaal erachter zijn.”

Wat Nederland op 27 april van Emmen te zien krijgt is een mooi plaatje, nog niet het verhaal erachter.


R. Keuter, R. Prins en D. Hendriks zetten de toon voor 12e finale Drèents Liedtiesfestival

De mensen van Stichting Reur hebben de deelnemers aan de twaalfde editie het Drèents Liedtiesfestival bekendgemaakt. En wat valt op? Dat vooral Roy Keuter, Rowdy Prins en Dennis Hendriks achter de schermen aan de knoppen draaien.

Dit zijn de liedjes, de uitvoerende artiesten, componisten en tekstschrijvers:

Deelnemers Dreents Liedties Festival 2024

Uit het persbericht:

‘Het Drèents Liedtiesfestival heeft als doel een breder aanbod te stimuleren van nieuwe Drentstalige kwaliteits-muziek. Het festival vindt 9 mei plaats in het ATLAS Theater in Emmen en wordt live uitgezonden op RTV Drenthe. Lisa Harms -winnaar van DLF23- komt haar winnende lied Tot de zun uut giet nog een keer zingen en zal de prijs doorgeven aan de winnaar van DLF24.

De winnaar van de finale wint een geldbedrag van € 2000,- om te besteden aan het opnemen en uitbrengen van zijn of haar winnende lied en zal het Nedersaksisch vertegenwoordigen op het Europees Songfestival voor Minderheidstalen tijdens het Suns Europe festival in Udine en zal de provincie Drenthe vertegenwoordigen op het Regio Songfestival later dit jaar.’