Opmerkelijkheden bij het overlijden van dichter, schrijver, vertaler en jurylid Willem van Toorn (1935 - 2024)
Het Verdriet van Drenthe keer terug, net als de TaalTheaterNacht in Emmen

Grensloos Kunst Verkennen 2024: Alles giedt veurbij. Droom ik, of stroom ik

De Reest Panta Rhei

Op de valreep naar Grensloos Kunst Verkennen geweest, de kunstroute aan weerszijde van De Reest. 27 locaties dit keer, verspreid over acht kilometer in de dorpen De Wijk en IJhorst. Voortreffelijk georganiseerd, zoals vrijwel vanouds. Zondag was de laatste dag van het slechts drie weken durende evenement. 1 Cage Atelier Van Lieshout

Niet alle kunst wordt speciaal voor de route gemaakt, het viel mij dit keer extra op. Niet dat het erg is, het heeft zelfs wel wat om ineens een werk – Cage – van Atelier Van Lieshout in het Drentse gras aan te treffen. En even verderop zag ik twee gemuteerde dieren van Margriet van Breevoort getiteld Als de vloed komt. 2 Als de vloed komt Margriet van Breevoort

Het doet de waardering toenemen voor kunstenaars die zich wél door de omgeving locatie hebben laten inspireren. Zoals Sascha van Holt van wie twee werken te zien waren, waaronder Meandros, een proces-installatie bestaande uit buizen, slangen en een waterbassin, is geïnspireerd op het ijzerrijke grondwater van de Reest. 3 Meandros Sascha van Holt

Zoals Bente Wilms die een wandeling door het Reestdal maakte om daarna in een schuur aan de Poeleweg in IJshorst tot een kleurrijke decor-installatie te komen met op doek en paneel geschilderde dieren die in datzelfde Reestdal zouden kunnen bestaan: kikkers, bevers, dassen, vlinders, maar ook beesten waar ik de naam niet van ken, en nooit van zal kennen.

4 Bente Wilms GVK 2024

Zoals Merijn Vrij, die op twee verschillende plekken een maaiploeg met zeisen aan het werk had gezet voor Gemaaid, een kunstwerk dat op een derde plek, aan de Molenstraat in De Wijk, werd toegelicht als een ‘zoektocht naar een toekomstbestendig landschap’ en een ‘urgente oproep tot dialoog over de wisselwerking tussen mens en natuur’.

5 Gemaaid 1 Merijn Vrij

Op de eerste plek, een weiland aan de Haalweidigerweg in De Wijk, kan dat niet erg van de grond. Na het beklimmen van een ‘hoogzitstoel’ zag ik vanaf een meter of drie vaaglijk een gemaaid kruis in het gras. Op de tweede plek, aan de Heerenweg in IJhorst, was het uitzicht na het beklimmen van een uitkijktoren imposanter: een cirkel in het gras.

6 Gemaaid 2 Merijn Vrij

Wat ik niet zag, was dat het maaien ecologisch verantwoord was gedaan, op een manier dat alle levende wezens – zoals verbeeld door Bente Wilms – veilig konden vluchten, iets wat met rode diesel gevoede maaimachines niet schijnt te kunnen. Wat ik ook niet zag, was dat Vrij vooraf een ecoloog had ingeschakeld om er zeker van te zijn dat er geen zeldzame fauna of flora verloren zou gaan.

7 Gemaaid 3 Merijn Vrij

Anders dan veel kunst die tijdens GKV 2024 was te zien, is Gemaaid een echt tijdelijk kunstwerk. Dat wil zeggen: zolang de natuur het wil, en het gemaaide gras, het zweel, blijft liggen, is in ieder geval de cirkel in het gras vanuit de uitkijktoren te zien.

Die toren is overigens ook zonder het kunstwerk van Merijn Vrij de moeite van het bezoeken waard. Zelden kreeg ik met eigen ogen zo’n overzichtelijk beeld van de meanderende Reest, ooit door Martin Koster bezongen met het gedicht Panta Rhei: ’Stroom ik/ deur de lege laander/ langs de Voele Riete, Wildenbarg/ De Rievest en de Kniepe,/ dan droom ik. // Ik stort mij uut/ in ’t Diep/ ’t Heden glidt in ’t verleden,/ alles giedt veurbij./ Stroom ik of droom ik?’