Over het schrijven van boeksignalementen
Kijken en spelen in de openlucht

Je overrompeld en achtergesteld voelen

Anita Larkens
Ik interviewde Anita Larkens uit Bedum over Geboortelot, een in de negentiende eeuw spelende historische roman over arbeidersvrouwen die er niet in slagen vooruit te komen in het leven. Larkens schreef haar roman, die deels gebaseerd is op de levensverhalen van haar voorouders, uit ergernis.

 “Omdat er boeken zijn vol geschreven over herenboeren en notabelen, maar nauwelijks iets over arbeiders”, vertelde ze. “En dan hebben mijn voorouders ook nog eens geleefd in Fivelingo, een streek in Groningen waar je sowieso nooit over leest. Dat irriteert mij.”

Na afloop spraken we door over de achterstelling. “Friezen voelen zich vaak achtergesteld, maar Groningers nog meer”, sprak ik. “En dan is er ook nog een competitie in het Noorden, vooral tussen Groningers en Friezen, waarbij de Drenten zich stil houden. Die moeten vervolgens van hun bestuurders wat meer trots zijn.”

Larkens moest erom lachen. Daarna beaamde ze dat Groningers zich achtergesteld voelen. Ze herkende het bij zichzelf. ,,Ik heb het als schrijver het gevoel dat ik mij dubbel moet bewijzen, een extra stap moet zetten. Bij mijn vorige uitgever had ik vaak het gevoel dat ik meer moest geven.” – Larkens schreef eerder thrillers voor The Crime Company in Laren. Nu zit ze bij De meent in Rotterdam.

Ineens schoot mij een interview binnen met Peter Middendorp. Die vertelde in NRC dat hij zich bij De Bezige Bij op borrels met Harry Mulisch en Remco Campert een buitenstaander voelde, een boertje van buut’n. Omringd door mensen die uitstralen dat ze handiger, slimmer en sneller zijn, kun je je overrompeld voelen, vertelde Middendorp.

Larkens had het stuk gelezen. Ze herkende zichzelf. “Iedereen zegt altijd dat zoiets niet hoeft, je hoeft je niet minderwaardig te voelen als je in het Westen bent. En dat weet ik ook wel, toch doe ik het.”