Verschillende manieren om naar de bom te kijken
Sjouke Zijlstra Centrum voor kunsten in Emmen

IJsselbiënnale 2021: hoopvolle kunst en relativering

Zutphen IJssel Alga Lab (2021) Dora Kotsi-Felici
Ik bezocht –  zie vandaag ook Dagblad van het Noorden – de IJsselbiënnale, een 120 kilometer lange kunstroute langs de IJssel tussen Zwolle en Doesburg. Thema van de route is Tij, tijd en tijdelijk. Veel werken verwijzen naar de opwarming van de aarde en de gevolgen daarvan voor het klimaat.

Kunst over het klimaat heeft vaak een deprimerende werking, althans op mij. Alweer een beeld dat wil waarschuwen. Alweer een aanklacht tegen de aanwezigheid van de mens. Waar ik, als kijker, steeds meer behoefte aan heb is een teken dat het tij ook weer ten goede kan keren. Noem het hoop.

Bij Zutphen zag ik zo'n kunstwerk staan: IJssel Alga Lab van Dora Kotsi-Felici. Zij bedacht voor de IJsselbiënnale met hulp van de universiteit Wageningen een laboratorium waarin algengroei wordt gestimuleerd in een poging om CO2 om te zetten in koolhydraten en zuurstof.

Door de onverwachte regenval vorige maand, steeg ook de IJssel en moest het buizenlab van Kotsi-Felici gered worden van het wassende water. Daarbij raakte het werk beschadigd: een van de buizen bleek na terugplaatsing lek waardoor het systeem niet langer functioneerde. Zo is er altijd wel wat.

Meest fraaie kunstwerk ontdekte ik bij Voorst waar Henrique Oliveira zich door een vervallen molen had laten inspireren tot het maken van Mill, een natuurlijk ogend organisme met de vorm van een gigantische boomwortel, die zijn of haar weg zoekt in een ruïne. Als de mens is vertrokken, of verjaagd, keert de natuur terug. Dit ter relativering.

Voorst Mill (2021)  Henrique Oliveira 3

Voorst Mill (2021)  Henrique Oliveira 4

Voorst Mill (2021)  Henrique Oliveira 1

Voorst Mill (2021)  Henrique Oliveira 2