Hela gij Hydra (kent gij hen nog?)
Het verval van Hangende mannen van Tom Claassen

Frida, Viva La Vida in vooralsnog zeven bioscopen

Frida  Viva La Vida (2019) Giovanni TroiloOmdat later dit jaar in het Drents Museum een grote tentoonstelling is te zien over Frida Kahlo (1907 – 1954) houd ik nauwlettender dan normaal in de gaten wat er zoal te doen is rond 'de beroemdste vrouwelijke kunstenaar ter wereld'. Hoewel ze al bijna 68 jaar dood is, is er vrijwel iedere dag 'iets'. Net als bij Vincent van Gogh wordt het meer en meer.

Het laatste nieuws is dat in bioscopen in Amersfoort, Amsterdam, Apeldoorn, Breda, Hilversum, Leeuwarden en Zevenaar de documentaire Frida, Viva La Vida van regisseur Giovanni Troilo (2019) draait of is gaan draaien. Opvallend genoeg zit DNK in Assen daar niet tussen. Het Forum in Groningen verspreidde deze week een bericht dat zij de film in november laten zien tijdens een middag over 'leven en werk van de fenomenale Mexicaanse kunstenares'.

Korte samenvatting van de film: 'In de documentaire van Giovanni Troilo neemt de Italiaanse actrice Asia Argento de kijker mee in het levensverhaal van Frida. Exclusieve interviews zoals met haar achternicht, de fotografe Cristina Kahlo, historische documenten en reconstructies maar bovenal de schilderijen van Kahlo, vertellen het verhaal.'

Heel gunstig zijn de recensies van de film niet. Cinemagazine schrijft: 'In dit werk wordt te weinig ingegaan op tijdsgeest van de jaren 30 en 40 in Mexico en de kunststroming die daaruit voorkomt. Gelukkig voegen de interviews van het bevlogen museum personeel en lokale kunstkenners warmte en authenticiteit toe aan Frida. Viva la Vida.

De Filmkrant moppert dat de documentaire nauwelijks ingaat op Kahlo’s politieke overtuiging: 'Ja, dat ze een hekel had aan het kapitalistische Amerika horen we, maar dat ze lid was van de communistische partij niet. Ook niet dat Kahlo zelfs na Stalins dood nog een bewonderend portret van de ‘Grote Leider’ schilderde. Past dat niet bij het iconische beeld van Kahlo als onafhankelijke geest? Troilo laat in zijn film liever geregeld een jonge vrouw in een witte jurk en met een wazig blik door idyllische landschappen lopen. Wat deze kitsch over Kahlo zegt? Troilo zal het weten.'