Ernest, Ronit en Klaas spreken tot u via de Hemel
Groninger zelfliefde en bescheidenheid

Leest Jack van Marilynne Robinson

Jack Marilynne Robinson
Het mooist zijn de onverwachte kennismakingen. In december 2005 belandde Gilead van ene Marilynne Robinson op mijn bureau. Ik had nog nooit van haar gehoord. Later bleek dat in 1982 nagenoeg onopgemerkt haar debuut Een huishouden in Nederland was verschenen, in een vertaling door Wim Dielemans.

De winter van 2005/2006 was de tijd dat mijn krant, Dagblad van het Noorden, nog over een onbeperkte hoeveelheid boekenmedewerkers kon beschikken, en ik voor de regionale literatuur, onze core-business, ook andere mensen mocht inschakelen.

Met de handen vrij, in mijn eigen tijd, begon ik te lezen. Het nieuwe jaar opende ik mijn sterrenloze bespreking als volgt:

'Toeval of de voorzienigheid? Op de achterflap van Gilead, de roman van de Amerikaanse schrijfster Marilynne Robinson, staat vol steekwoorden die doen denken aan Knielen op een bed violen van Jan Siebelink: predikant, religieuze ervaring, een vader, eindigheid, een zoon. De raakvlakken zijn opvallend.'

Ik eindigde met 'Als er een bibliotheek in de hemel is, verdient Gilead een plek op de bovenste plank.' (Achteraf denk ik dat de bovenste plank geen goede plek is voor een uitzonderlijk boek. Bijna geen lezer kan bij de bovenste plank.)

De jaren daarna ben ik Robinson blijven lezen, steeds als er weer een nieuw of een oud boek van haar verscheen: Thuis, de heruitgave van Een huishouden, Lila en ook de bundel De gegevenheid der dingen en Wat doen wij hier? Niet alles kon mij bekoren, met name Wat doen wij hier? was niet speciaal voor mij geschreven. Haar romans stelden daarentegen nooit teleur.

Zaterdag bezorgde de postbode Jack. Hij belde er speciaal voor aan. De komende dagen houd ik mij stil en wil ik mij door niets en niemand laten opjagen. Lekker lang en traag lezen.