Daar is hij alweer: Bas Jan Ader
De groene maffia een stok in het wiel steken

Dat fotograferen wat er niet meer is

Ik belde met Robert van Willigenburg om hem een paar vragen te stellen over zijn boek Hier lag een wielerbaan. Hij bleek op de fiets te zitten, net buiten Aargau in Noord-Zwitserland, maar zag wel gelegenheid om iets te vertellen over een 'project' waar hij zeven jaar aan heeft gewerkt.

Dat 'project' komt neer op het verzamelen van gegevens over velodromes in Nederland die inmiddels verdwenen zijn.  Vele uren heeft Van Willgenburg achter de computer doorgebracht, zoekend in archieven, vooral in regionale kranten met verslagen van wedstrijden. Daarna in aanvullende archieven om er zeker van te zijn dat er inderdaad ooit daar en daar een wielerbaan heeft gelegen.

RVWVeloGroningPaterswCanadalaan_1727kl
Uiteindelijk ging hij het land in. Plekken bezoeken. Kijken wat er van over is. En dat dan fotograferen. Het grasveld van het Bernoulliplein, de onderdoorgang van de Atjehstraat en een deel van de Canadalaan (foto) in Groningen. Het veld in Harlingen waar kaatsvereniging Eendracht haar thuis heeft, de Fonteinstraat in Leeuwarden. Alle provincies door. Ook die waar in het verleden geen banen waren, zoals Drenthe en Flevoland.

Omdat in het boek alles staat wat men over verdwenen velodromes zou willen weten, had ik maar echte vraag: wat voor reacties Van Willigenburg ontving als hij vertelde waar hij mee bezig was. "Glazige blikken", Vertelde hij over de telefoon.

En ook: "Ik ben van the medium is the message. Als mensen het boek dat ik wilde maken zouden zien, zouden ze het begrijpen.” Aldus geschiedde. "Iedereen slaat aan op de sport en de nostalgie, maar het is begonnen als conceptueel project over architectuur en het fotograferen van iets wat er niet meer is."

Hier lag een wielerbaan. Verdwenen velodromes in Nederland van Robert van Willigenburg is verschenen bij Uitgeverij Lecturis/DATO Prijs: 27,95 euro (200 blz.). Zie ook de krant van maandag.