Previous month:
september 2018
Next month:
november 2018

Letters om toeristen te spreiden en te lokken

Gespot in de Leeuwarder Courant en Dagblad van het Noorden en dankzij het contract van de stripmakers met het Parool en andere kranten die onder de vlag van de Persgroep worden gemaakt:

Single Emmercompascuum

Wellicht aardig voor op het Museumplein bij het Rijksmuseum, bij het Eye en die andere plek in de hoofdstad waar ik nu even niet op kan komen. Dit mogelijk ter verspreiding of afschrikking van toeristen.

Vandaag in Dagblad van het Noorden een klein berichtje waarin wordt verteld dat de letters van I am Amsterdam niet naar Appingedam verhuizen, waar iemand - wie stond er niet bij - ze wilde gebruiken voor de slogan 'I am Damster.' Amsterdam houdt de letters liever zelf. Wat er nu mee gaat gebeuren, stond ook niet in het berichtje.

Stadsletters
In de Volkskrant een foto-pagina van hoe op andere plaatsen met letters stadsmarketing wordt bedreven.


Twee keer Pieter Waterdrinker in een week

Pieter Waterdrinker RV Julia Lisnjak
Pieter Waterdrinker (foto Julia Lisnjak), onlangs uitgeroepen tot winnaar van de Tzum-prijs 2018 met de uit Tsjaikovskistraat 40 afkomstige zin ‘Zou deze stad op een andere breedtegraad liggen, in een ander landschap, met een andere stand van de zon, zonder de ellenlange grijze maanden van regen, mist en grauwheid, niet op deze schrale moerasgrond staan, in de bodem waarvan de botten liggen van de ontelbare stakkers die hun leven bij de bouw ervan hebben gelaten, maar op een rots, te midden van fraaie glooiende heuvels, met de zwartinkten silhouetten van olijfbomen en cipressen, dan zou Sint-Petersburg met zijn grande armée van mintgroene, zachtroze, bosbesrode en geel gesausde pleisterwerkgevels Florence met gemak naar de kroon steken.’ doet deze week twee keer 'onze regio' aan.

Vanavond, 30 oktober, brengt Waterdrinker een bezoek aan Haren, waar hij aanvankelijk in de bibliotheek zou verschijnen, maar de belangstelling zo groot is dat naar de Ontmoetingskerk wordt uitgeweken. En ook die is inmiddels uitverkocht. Waardoor het de vraag is of de mensen achter de Tzum-prijs het bijbehorende 'geldje' kunnen overhandigen.

Voor de liefhebbers geeft hij evenwel vrijdagavond 2 november een lezing houden in bibliotheek van Zuidwolde in Drenthe. Aanvang 20.00 uur. Toegang 5 euro voor bibliotheekleden en 6,50 voor niet-leden. Aanmelden via info@bibliotheekzuidwolde.nl of 088-0128291.


De verrassingen van het tweede NK light verse

Frank van Pamelen Melvin Bonnet Eddie Zinnemers

Dankzij twee gewonnen toegangsbewijzen was ik zondag in staat – gratis – het tweede Nederlands Kampioenschap Light Verse bij te wonen. Aangenaam dicht bij huis, want in de achterzaal van café Groothuis te Emmen. Op loopafstand. Ik kwam op de fiets.

De uitslag van het kampioenschap was op een bepaalde manier verrassend. Net als vorig jaar ging Machiel Pomp met de trofee – een op het oog verguld vrouwenbeen – naar zijn huis in Posterholt. Wie had dat ooit gedacht?

Aan de andere kant: de voordracht van Pomp, die als enige finalist zijn gedichten uit het hoofd leek* te kennen, was zo overtuigend dat de voordrachten van de zeven andere deelnemers er ietwat bleekjes van werden, ook als ze op papier beter in elkaar staken.

Pomp bracht onder meer een 'actueel gedicht', een van de verplichte nummers voor de finale. Het was geschreven op basis van een Drents krantenbericht. Ik citeer vanaf een in de pauze door mij uit de hand van Pomp ontfutseld bierviltje waarop ik bij thuiskomst geen titel kon ontwaren:

De wintertijd is ingegaan vannacht
De sterren zijn te zien op volle kracht
Want Drenthe is, zo las ik in de krant
De donkerste provincie van het land

Ik zwalkte gisteravond door de stad
Waarna ik in het duister ladderzat
Ontwaakte in een plas van eigen kots
In Wildlands op de olifantenrots

Waarna ik door twee dienders onverwacht
Met zwaailicht naar mijn slaapplek werd bracht

Net iets beter vond ik zijn ollekebolleke Even na Pasen, geciteerd uit de bij het kampioenschap verschenen en door Ter Verpoozing uitgegeven bundel Lichtvoetig II:

'Hé, is mijn graf weer dicht?'
Jezus van Nazareth
sprak op het kerkhof
de opzichter aan

Nurks zei die man met zo'n
regels-zijn-regels-blik:
'Ja meneer, opgestaan
plaatsje vergaan'

Ook verrassend tijdens de finale: het grote aantal terloopse odes aan bekende light verse dichters die dood zijn of van wie wordt gedacht dat ze dood zijn, zoals Kees Stip, Drs. P, Willem Wilmink en Levi Weemoedt. In dezelfde lijn, maar dan van een iets ander soort: een ode aan de zieke Patty Scholten door Arjan Keene.

De echte verrassing van het tweede Nederlands Kampioenschap Light Verse zat er in dat de organisatie veel beter in elkaar stak dan de eerste editie. Zo was het deelnemersveld ten opzichte van vorig jaar kleiner gemaakt – geen tien maar acht finalisten, zodat we niet teveel van het goede kregen. Was Melvin Bonnet, naar eigen zingen 'de Bach van het fiasco', gecontracteerd voor het brengen van een fijne reeks venijnige liedjes waar de honden geen brood van lusten, maar de fijnproevers en andere liefhebbers van zwartgalligheid des te meer.

En had, tot slot, presentator Eddie Zinnemers dit keer gezelschap gekregen van co-host Frank van Pamelen, een waarlijk groot woordkunstenaar die er zijn tong niet voor omdraaide om te beweren dat het bekendste gedicht van Toon Hermans eigenlijk door hem, Van Pamelen, is geschreven en in oorsprong aldus luidt:

'Je hebt iemand nodig
stil en oprecht
Die een week na je overlijden
Nog even naar je dregt'

* volgens Inge Boulonois deed ook Niels Blomberg 'het' uit het hoofd.


'Poema visual' van Joan Brossa

Poema Visual Joan Brossa 2
Wandelend over de Carrer de Valencia in de wijk Eixample in Barcelona in de richting van de Rambla de Catalunya bleef het oog bij een schoolgebouw haken aan een gevel waarop, op grote hoogte, twee letters werden verbonden met een aantal voetstappen. Op ooghoogte hing een metalen plaatje met de tekst: 'Poema visual. Joan Brossa. 1997'.

Schichtig achterom kijkend, je weet nooit of iemand je in de rug wil steken met een roestig mes waarvan het lemmet is afgebroken, zag ik aan een ander gevel dezelfde letters opnieuw, weliswaar anders, maar nu verbonden door een rechte stippellijn.
Poema Visual Joan Brossa 1
Dit alles deed mij, vraag niet waarom, denken aan wat Chris J. van Geel ooit schreef:

Waar puin ligt en een oude fiets
keerde mijn schoen een kistje om
ik keerde op mijn schreden,
keerde het om, ik dacht misschien
ligt het toch liever andersom.

Thuis gekomen bleek Joan Brossa over een Nederlandstalige Wikipediapagina te beschikken waarop zijn achternaam is verlengd tot 'i Cuervo'. Daar is onder meer te lezen dat hij een Catalaanse dichter, grafisch kunstenaar, theaterontwerper en een van de belangrijkste avant-gardistische kunstenaars 'van zijn tijd' is geweest:

'De eigenlijke doorbraak kwam pas na het overlijden van Franco en de terugkeer van de democratie in Spanje in 1978. In zijn affiches voor populaire culturele evenementen bruist het gevoel van de nieuw gewonnen vrijheid. Zijn boeken kunnen nu eindelijk ongecensureerd verschijnen, het Catalaans wordt niet meer vervolgd. Kort daarop krijgt hij de eerste opdrachten van de overheid. In 1984 wordt zijn Begaanbaar concreet gedicht als eerste stadsgedicht nabij de Velodroom in Barcelona onthuld.'

Dat Begaanbaar concreet gedicht zoek ik een volgende keer wel op.


Een muziekkoepel in het Wilhelminapark te Meppel?

Wandelend door Meppel trof ik in het Wilhelminapark tegenover de afgerasterde dierenweide, daar waar de herten en geiten gezamenlijk maar toch apart, want soort zoekt soort, een goed onderhouden bouwsel aan. Als liefhebber deed het mij aan een muziekkoepel denken, ook omdat zoals altijd onder de overkapping geen muziek werd gemaakt.

Muziekkoepel Meppel Wilhelminapark
Maar is het een muziekkoepel? Er is geen sprake van een verhoging, ook wel podium genoemd, en ook ontbreekt een omheining die moet voorkomen dat muzikanten al spelend van het podium afdonderen. Maar strikt genomen is dat voor een muziekkoepel niet noodzakelijk. Tijdens mijn omzwervingen door het land trof ik meermaals bouwsels aan die als muziekkoepel, - tent of –kiosk zijn bedoeld en eveneens opstapjes en hekjes ontberen.

Van de naspeuringen op internet werd ik weinig wijzer. Geen van de door mij geraadpleegde zoekmachines toonden afbeeldingen van het nutteloze Meppeler ding dat het midden hield tussen een prieel en een folly. Wel trof ik verschillende verwijzingen aan naar een uit 1954 stammen theekoepel in het park. Waar overigens thee werd geschonken noch gedronken. Antwoorden via het bekende adres.


Grote Namen Uit De Kunstwereld Van Emmen*

Erik Hoezen De Rooie Jager
Het is weer begonnen: het zoeken naar een winnaar van de Cultuurprijs Emmen. Ging de onderscheiding begin dit jaar naar een talent, de net met haar gitaar naar Australië vertrokken Isa Zwart, op 4 januari wordt de prijs in theater Atlas deo volente uitgereikt aan een kunstenaar uit Emmen met een oeuvre.

Wat is dat, een oeuvre? Volgens de Van Dale gaat het om een gezamenlijk werk, wat neerkomt op alles wat hij of zij tot dusver heeft gemaakt. Waarmee niets wordt gezegd over soort en omvang, en ook niet over de leeftijd van de maker. Zodat de facto iedere kunstenaar uit Emmen in aanmerking komt voor 'een kunstwerk en een geldbedrag van 1.000 euro'.

Om de jury – schrijver en beeldend kunstenaar Peter Veen, Bibian Welbergen van De Kunstbeweging, kunstenaar Karin Siebring en voorzitter Hans ten Cate – te verlossen van de vrees dat zij iemand van imporantie over het hoofd zien, volgt hieronder een korte groslijst met Grote Namen Uit De Kunstwereld Van Emmen:

Jannes Wolters, Bouke Scholten, Henk Wijngaard, Ralph Douglas, Aafke Hof, Alied Nyp-Holman, Jan van der Voo, Homme Veenema, Theo Berends, Heike Suhre, Gezienus Omvlee, Bertus Beltman, Berendy Gähler, Eddie Zinnemers, Pieter Koolwijk, Bert Kamping, Carina Vinke, Frans Többen, Bernard Gepken, Jeff Zwart, Elias de Vries, Cody Hidding.

En ook: Erik Hoezen, alias deejay De Rooie Jager voorheen De Rooie Neger uit Klazienaveen. Bekend van alle grote festivals in Nederland, waaronder All in the game op sportpark De Meerdijk en het event waarop hij begin oktober samen met zijn Belgische collega dj-duo Goe Vur In Den Otto nog stond te shinen in het uitverkochte Antwerpse Sportpaleis. Voor de wijze waarop hij oud en nieuw, hoog en laag, hard en zacht, vreselijk en schitterend, plat en diep, hip en oubollig, lollig en diepzinnig, kortom, het leven in alle facetten voor een breed publiek tot een geheel weet te maken.  

Hoe dan ook, als het maar niet Daniël Lohues wordt, die heeft genoeg aan zijn hoofd.

Kandidaten aanmelden kan tot 25 oktober via het aanmeldingsformulier op www.bibliotheekemmen.nl/cultuurprijs of een gemotiveerde voordracht, met vermelding van naam en adres naar cultuurprijs@bibliotheekemmen.nl of een gemotiveerde voordracht, met vermelding van uw naam en adres naar Bibliotheek Emmen, Noorderplein 101, 7811 MG Emmen.

De jury maakt een selectie uit de aanmeldingen waarop vervolgens vanaf 23 november gestemd kan worden via de website van de Bibliotheek Emmen. Publieks- en jurystemmen bepalen uiteindelijk wie de Oeuvre Cultuurprijs Emmen 2018 wint.

* = doorhalen wie niet in aanmerking wil/kan/moet komen.


Ingezonden medeling: literaire middag in Assen

Gedempte Single 11 Assen
Kunstorganisatie DeFKa Research organiseert zondagmiddag 28 oktober een literaire middag in  boekhandel Van der Velde in Assen. De schrijvers / dichters die komen voorlezen en praten over hun nieuwe werk zijn Adrie Krijgsman (Onzeker gebied), Peter Veen (Hondenwacht) en Gert Wijlage (Paksodie stroman).

Tevens is er die middag in Van der Velde de presentatie van het Boek van de Maand. De muziek wordt verzorgd door Christiaan en Peter Brandt. De toegang is gratis. Plek van bijeenkomst is Gedempte Singel 11 in Assen. Aanvang 14.00 uur.


Puppet zoekt plek in de samenleving

De afgelopen dagen zag ik tijdens festival Puppet International in en rond schouwburg Ogterop in Meppel bijna twintig korte en langere voorstellingen. Sommigen waren gemaakt door beginnende spelers – in het vreselijke jargon dat binnen de podiumkunsten gangbaar is ook wel bekend als 'jonge makers'. Anderen door oude meesters, veelal mannen en vrouwen die nog hebben meegemaakt dat je met poppenspel een boterham kon verdienen en sindsdien beleg op die boterham proberen te krijgen.

Ik zag in de grote zaal van Ogterop een Duitstalige poppenkastvoorstelling van Thalias Kompagnons waarbij de naam van stokpop Jan Klaassen was vervangen door die van Kasper en de vertrouwde Katrijn naar de naam Gretel luisterde, wat in Duitsland heel gewoon is. Gretel: 'Hallo Kasper. Wollen wir schmusen.' Kasper: 'Wozu sollte das gut sein?' Gretel: 'Na ja. Das machen wir doch immer.' Kasper: 'Und? Hat es uns weitergebracht?' Na al die jaren, nog steeds messcherp en vilein.

Ik zag in een veel te kleine container achter Ogterop een jonge vrouw met de naam Mirthe Dokter, een overheadtrice die haar ervaringen met een zeeschildpaddenopvangcentrum in Ghana met handpoppenspel, poëzie, schimmenspel, beeldprojectie en zang heeft omgezet in een multidisciplinair reisverslag. Niet alles was goed te zien, Dokter had zich behoorlijk verkeken op de beperkte mogelijkheden van haar speelplek, maar het eindresultaat was vanwege de vermenging van vormen, de inzet en het talent beslist geslaagd.

Ik zag als onderdeel van de Popp-en-route De man met het stenen hart, dat onder de vlag van GarageTDI voor scholen is gemaakt. Sijmen de Jong had de voorstelling voor de gelegenheid naar twintig minuten ingekort, toch ging het moralistische sprookje nog steeds over afscheid, empathie en onverschilligheid. De Jong deed alles in zijn eentje, wat neerkwam op spelen en vertellen en het in een razende vaart zeer behendig verwisselen van stukken in een grote kijkdoos met een coulissendecor.

Meet Fred HiJinx Theatre Foto Robin Olinga
Maar het meest indrukwekkend en ingenieuze dat ik tijdens Puppet zag, was de even schrijnende als hilarische voorstelling Meet Fred van het HiJinx Theatre uit Wales over een stoffen pop die zijn plek zoekt in de samenleving (Foto Robin Olinga). Deze Fred komt tot de ontdekking dat daarbij geen plaats is voor het verwezenlijken van dromen, dat het zoeken neerkomt op tegenwind, afwijzingen en teleurstellingen, ook omdat hij een pop is en dus toch al niet voor vol wordt aangezien, hooguit als een vermaak voor kinderen.

Meet Fred speelt binnen de setting van een voorstelling. De regisseur komt regelmatig het podium oplopen om Fred erop te wijzen dat hij zelf de keuzes maakt en dus verantwoordelijk is voor zijn lot. Ook lopen af en toe een productieassistent met het Syndroom van Down en een job-coach het podium op, de laatste om Fred sancties op te leggen omdat hij zijn doelen niet haalt. Zo wordt hij gestraft door het wegzenden van een van de drie poppenspelers die hem bedienen, de man over zijn benen gaat. Waarop Fred zelfmoord overweegt. De productieassistent redt uiteindelijk de boel.

Mirthe Dokter Frederique van Domburg Jetta Klijnsma
Festival Puppet International, dat voor de veertiende keer werd gehouden, werd zondag afgesloten met de bekendmaking van prijzen voor de beste containervoorstelling door een jonge maker. Ze werden door de Drentse commissaris van de koning Jetta Klijnsma overhandigd aan Mirthe Dokter (links) en Frederique van Domburg (Foto Robin Olinga). De publiekprijs ging naar Marionetes Nomades Company. Artistiek leider Elly Bakker van Puppet International ontving een Speld van Verdienste van NVP-UNIMA, de Nederlandse Vereniging voor het Poppenspel.