De toekomst van het Drents
Op komst: Pitfest 2018

Aan tafel met Peter Middendorp (2)

Peter Middendorp
Vandaag in de cultuurbijlage van zowel Dagblad van het Noorden als de Leeuwarder Courant het al eerder aangekondigde interview met Peter Middendorp over Jij ben van mij, zijn nieuwe roman, al ging het ook over zijn vorige roman, Vertrouwd voordelig:

Op een van de eerste bladzijden in je roman staat Jij bent van mij is fictie. In je vorige roman, Vertrouwd voordelig, staat dat niet. Waarom zo nadrukkelijk?

"Omdat het verschil tussen waargebeurd en fictie door lezers soms als lastig wordt ervaren. Er lijkt een trend gaande die steeds meer waargebeurde literatuur oplevert. Zie jij nog wel eens een romanschrijver op televisie? Ik zie alleen schrijvers op televisie die autobiografisch schrijven. Als je geïnterviewd wordt, gaat het alleen maar over jou. Ik hoorde laatst een jonger iemand zeggen: ‘Mijn generatie heeft geen verbeelding meer. Mijn generatie schrijft letterlijk op wat is gebeurd.’ Een roman vergt iets van een lezer."

Het lijkt nu een waarschuwing.

"Het is ook omdat Vertrouwd voordelig mij een hoop gelazer heeft opgeleverd. Ik wil dat het nu voor iedereen duidelijk is. Vertrouwd voordelig is liefdewerk en gaat over een jongen die overal had kunnen opgroeien. Als je een beeld wilt neer zetten, heb je ook een tegenbeeld nodig, ook om tot een ontwikkeling te komen. In Vertrouwd voordelig wordt haat op haat gestapeld. Haat tegen een vader. Haat tegen de Blokker-winkel waarin de jongen opgroeit. Haat tegen Emmen en Drenthe. Aan het einde heb je een subtiele omwenteling: hij ontdekt een mogelijkheid om te ontsnappen, een liefde voor literatuur.

Mijn start was slecht met Vertrouwd voordelig, omdat in een interview met de Volkskrant het verschil wegviel tussen fictie en non-fictie. Dat is ook mijn fout geweest. Ik heb mij er door laten meeslepen. Ik voelde me een soort verloren zoon die door de voordeur werd binnengehaald, in de vestibule in elkaar werd geslagen en via de achterdeur weer naar buiten werd getrapt."

Volgens mij heb je dankzij de heisa rond Vertrouwd voordelig je naam kunnen vestigen. Ik heb lange tijd gedacht dat het interview in de Volkskrant ‘spin’ was, het bewust een bommetje gooien om iets voor elkaar te krijgen, zoals ze dat in de politiek doen. Ook omdat jij jarenlang voor De Pers columns hebt geschreven over dat soort spelletjes en technieken.

"Dacht je dat? Nah! Dit komt totaal onverwacht. Als mensen aan je motieven gaan twijfelen… Ach jongen, zo slim ben ik niet! Je geeft een interview en dan ontploft zoiets."

Er staat meer in de krant.