Over Alva achterna van Frank Westerman
Voorlopig even niet

Leest 'Oliebollencabaret' van Ronald Ohlsen

Op de cultuurredactie van Dagblad van het Noorden wordt permanent gediscussieerd over 'wat we wel en niet moeten hebben'. Waarbij dat moeten verwijst naar een reeks rekbare begrippen waarvan ik er hier slechts vier noem: actualiteit, importantie, relevantie en urgentie. In de regel geldt: wat aan de criteria voldoet, moet in de krant.

Maar soms haalt iets de krant niet, omdat te lang wordt nagedacht over voornoemde criteria. Soms haalt een onderwerp de krant niet vanwege gebrek aan ruimte, tijd en de beschikbaarheid van iemand die over dat onderwerp kan schrijven. Soms is het nog veel ingewikkelder.

Oliebollencabaret
Het Belcampo Stipendium Oliebollencabaret van Ronald Ohlsen haalde tot dusver de krant niet, omdat de mensen die dit stipendium mogelijk maken het niet nodig vonden een bespreekexemplaar naar de krant te sturen. Misschien ging het daarvoor al mis: de mensen die dit stipendium mogelijk maken nodigden de krant niet uit om de uitreiking bij te wonen.

Of ze misschien deden ze dit wel, maar kwam de uitnodiging bij de verkeerde persoon terecht. Die vervolgens vergat – drukte, batterij leeg, andere prioriteiten  – de juiste persoon in te schakelen. Waarop die juiste persoon pas achteraf ontdekte dat het Oliebollencabaret reeds was gepresenteerd. Weg actualiteit. Weg urgentie ook.

Afgelopen maandag besloot iemand op het provinciehuis in Groningen dat het toch goed zou zijn als de krant een exemplaar onder ogen kreeg. Waarop namens gedeputeerde Bote Wilpstra een brief werd geschreven: ,,Met gepaste trots bieden Gedeputeerde Staten van de Provincie Groningen u de bibliofiele uitgave Oliebollencabaret van het Belcampo Stipendium 2014 aan."

En iemand deze brief in een enveloppe met inhoud stopte en vervolgens adresseerde aan iemand die al tijden niet meer bij Dagblad van het Noorden werkt. En zelfs al werkte deze iemand nog wel bij de krant, dan zou deze nooit over Belcampo Stipendium 2014 schrijven. Enfin. Het kwam dus bijna goed met het Oliebollencabaret van Ronald Ohlsen.

Aandacht van de krant is als regen. Soms valt er veel, soms valt er niks. Soms komt het met bakken uit de lucht, – dagen, weken achtereen. Daarna blijft het droog en misschien gaat het dan weer miezeren of motregenen. Niemand heeft er grip op. Het komt ongevraagd, nooit zoals we willen.