Fuck Off Part 2: het gaat ergens over
Guus Slauerhoff, kunstenaar achter de coulissen

Retropop 2013: meer logistiek dan artistiek

Vooropgesteld: Retropop is een knap gemaakt festival. Te beginnen omdat alles functioneert zoals het moet functioneren – vanuit het publiek gezien. Je wordt niet behandeld als dom vee, de logistiek deugt, de horeca biedt wat horeca op popfestivals biedt, er zijn voldoende toiletten, er is luid geluid en flikkerend licht (foto Boudewijn Benting). De ligging van het uitgestrekte festivalterrein aan het water is fantastisch.

Retropop2013BoudewijnBenting
Dan de formule, opgebouwd met het Hit Dossier op tafel, ook die zit goed in elkaar. Het zal voor bands en artiesten niet altijd opbeurend zijn om geboekt te worden op basis van in een  verleden behaalde successen. Maar het werkt; je krijgt 12.000 man op de been. Voornamelijk veertig-plussers die niet meer opgewonden raken van hippe festivals als Best kept secret, Into the great wide open en Lowlands.

Ondanks de kou stonden opvallend veel festivalgangers te trappelen om Racoon aan het werk te zien. De band van zanger Bart van der Weide opende Retropop 2013 conform de verwachtingen: met gedegen liedjes die menigeen in het hart heeft gesloten en Racoon tot een Nederpop-instituut hebben gemaakt. Een status waar Jan Akkerman, op Retropop met Brainbox, zich op bewonderenswaardige wijze van heeft weten te verlossen.

Alphaville mocht zaterdag op herhaling. In 2010 stond de Duitse synthipopband ook al in Emmen. Wederom werden de wereldhits Big in Japan en het festival-anthem Forever Young gespeeld, aangevuld met sterk actueler werk, zoals Song for no one. Voor wie de main stage met de grote namen – Frank Boeijen – te ver lopen was, had Retropop twee alternatieven: een tent met soms nogal melige (radio)dj's en een tent met coverbands.

Laatstgenoemde onderkomen herbergt de zwakke plek van het festival. Want na het feest der herkenning op het hoofdpodium (door originele artiesten) is nog een feest der herkenning (door imitatoren) domweg te veel van hetzelfde. In plaats van zoeken naar verrassing schiet het evenement hier door in het vastleggen van veilige bevestiging.

Bouke Scholten gaf zaterdag met zijn Elvis-programma voorzichtig een mogelijk andere richting aan: eigenzinnige (regionale) artiesten die hun tanden durven te zetten in de erfenis van een ander. En dan nu eens geen Gimme Shelter als Rolling Stones, maar Jannes speelt Frans Bauer, Mooi Wark doet Normaal en de Drentse Popprijs-winnaar We fall slowly eert Smashing Pumpkins. Sowieso: waarom een Simon & Garfunkel-tribute boeken als Tangerine frank en vrij rondloopt?

Dat alles was weer vergeten toen hoofdact Status Quo mocht opdraven. De band deed waarvoor was betaald: het festival opschudden met een onbezorgde terugblik op veertig jaar rock & boogie waarbij je uitbundig luchtgitaar kunt spelen. Rick Parfitt en Francis Rossi speelden het slim door het ontvankelijke publiek steeds meer hits toe te werpen om uiteindelijk een hele emmer klassiekers over het veld uit te storten: What you're proposing, In the army now, Down down, Roll over lay down, Whatever you want.

Volgens de applausmeter ging afsluiter Chic daar niet meer overheen. Hoewel de band van gitarist Nile Rodgers – momenteel in 79 landen bovenin de hitparade met Get Lucky van Daft Punk– visueel en vooral muzikaal onmiskenbaar veel te bieden had, was een aanzienlijk deel van het publiek na de zegentocht van de Quo al tevreden huiswaarts gekeerd. Voor sommigen is de stap van Rockin' all over the world naar Everybody Dance nog steeds te ver en te ingewikkeld.

De doorzetters werden getrakteerd op de fijne handgebaartjes, soepele draaiingen en flexibele stemmen van zangeressen Folami Ankoanda-Thompson en Kim Davis-Jones. Bovenalles kregen ze een speelse samenvatting van de gouden jaren van disco – van Chic, Sister Slegde, Sheila & B. Devotion tot en met Diana Ross, David Bowie en Madonna. "Dit is geen coverband", voegde gitarist Rodgers volledigheidshalve toe. "Ik heb deze nummers allemaal zelf gemaakt."

Gebeurtenis Retropop Met Racoon, My Brainbox, Alphaville, Frank Boeijen, Status Quo, Chic, diverse coverartiesten en dj's Gehoord 1/6 Grote Rietplas Emmen Publiek 12.000