Over ‘Brieven’ van Chr. J. van Geel
Museumbezoek Assen in de plus, Groningen in de min

Stefan Nieuwenhuis presenteert 'Stad in Verzen'

Terug bij af, zo zou je het kunnen noemen. Bijna twee jaar nadat hij in het Grand Theatre werd uitgeroepen tot Stadsdichter van Groningen nam Stefan Nieuwenhuis donderdag op de Grote Markt min of meer afscheid als Stadsdichter. Met de onthulling van een gedicht, Groninger Forum. En de presentatie van Stad in Verzen, een poëzieroute in de vorm van een stadsplattegrond.StefanNieuwenhuis
Wie er belang bij had, was erbij, vanuit poëtisch oogpunt gezien. We noemen Jan Glas, Rense Sinkgraven, Rick Andrea, Suze Sanders, Joost Oomen, Jane Leusink, Karel ten Haaf. Maar ook Rolien Scheffer, Luchiena Lanjouw, Piet van Dijken, Douwe van der Bijl en Dig Ishta. Die als wethouder cultuur en sport de eindjes handig aan elkaar knoopte: "Dankzij Stad in Verzen gaan wandelen, fietsen en poëzie uitstekend samen."

De route begint op wat de Nieuwe Markt heet en voert vervolgens over de Grote Markt naar de Prinsentuin, via de Korreweg en het Noorderplantsoen. Daarna met een omtrekkende beweging via schildersbuurt en zeeheldenbuurt over de Paterswoldseweg achter het Hoofdstation langs naar het Sterrebos, het Europapark en de Trompbrug weer richting het centrum.

Al met al 13,4 kilometer, verdeeld over 22 stops met steeds een QR-code die naar een internetlink leidt waardoor we Nieuwenhuis zijn gedichten op locatie kunnen horen voordragen. Het idee voor Stad in Verzen werd al op de avond na zijn benoeming geboren, vertelde hij. "Ik kon na de grote verrassing de slaap niet vatten en klapte de laptop open, denkend over wat ik allemaal zou gaan doen als stadsdichter."

In de maanden daarop ontplooide Nieuwenhuis nog veel meer ideeën. De website Dichtstadgroningen.nl bijvoorbeeld, een uitstalkast met dichters. Maar ook het project Tramgedichten langs het tracé van de gesneefde tram, een kunstmap bij Gronings Ontzet, poëziebanieren in etalages van leegstaande winkelpanden en vele gelegenheidgedichten.

Slecht vier serieuze gedichten telde Nieuwenhuis' oeuvre toen hij solliciteerde. "Daarvoor had ik meegedraaid in De Dichtclub, met gedichten om te lachen, dus onervaren was ik zeker niet." De omschakeling viel hem mee. "Die dingen in opdracht, het pielen aan een zinnetje waarvan dan werd gezegd dat het precies verwoordde waar het om draait. Ik heb het met enorm veel plezier gedaan."

Over een maand is het voorbij. "Heel jammer", zegt Nieuwenhuis. "Ik moet er eigenlijk niet aan denken. Ik hou niet van afscheid. Ik stel het liefst zolang mogelijk uit en probeer het in stukjes te doen, zodat het wat minder hard aankomt. Los daarvan: ik kan het stadsdichterschap alleen maar aanbevelen, ik gun het iedereen."

Een boodschap voor zijn opvolger heeft Nieuwenhuis niet. "Ik hoorde van dichters dat ze opzien tegen het organiseren van activiteiten. Dat ze het niet willen doen zoals ik het gedaan heb. Hoeft ook niet. Dat is een van de mooie kanten aan het stadsdichterschap in Groningen: je kunt het doen zoals jij het wilt."