Ingezonden mededeling: Middag v/h Kinderboek
Adri de Fluiter terug naar zijn core-business

Moe, murw en daas in Kasteel Nijenhuis

Na een paar bezoekjes aan Museum de Fundatie in Zwolle toch maar eens gaan kijken in kasteel Nijenhuis bij Heino, de plek waar Dirk Hannema (1895 – 1984)  zijn kunstverzameling voltooide en nog altijd een groot deel van zijn collectie getoond wordt. Dat viel niet helemaal mee. De meest spectaculaire stukken zijn blijkbaar destijds naar het paleis aan de Blijmarkt verhuisd. Daarbij is het kasteel op de eerste plaats een kasteel, leuk en aardig om te zien, maar niet bepaald ideaal voor het tonen van kunst.



BirkenachBronner

Maar gelukkig is er zoiets als Eastsite 2010, een tentoonstelling hedendaagse sculpturen in de tuinen rond het kasteel. Eastsite omvat werk van acht verschillende kunstenaars die het grote gebaar niet schuwen en voornamelijk monumentale beelden leveren. Zoals een opvallende sculptuur van hout ín een boom gemaakt door André Kruysen en de zogeheten Sculpturillus van Cathy Weyders van textiel en ijzer: een blauw gevaarte met allerlei tentakels, maar ook ‘architectuurstudies’ van Pjotr Müller en een reusachtige kroon van Benedikt Birckenbach.

  

AnnekeWilbrink Daarnaast, of eigenlijk bovendien, is in het koetshuis een expositie met kosmische landschappen van Anneke Wilbrink te zien. Wilbrink schildert hedendaagse landschappen, en dan zo dat je als kijker wordt geconfronteerd met de daarbij behorende hectiek: de schreeuwerige drukte van een treinstation, de verradelijke kalmte van een industrieterrein, de agressie van een schijnbaar pittoresk havenje, de waanzin van een fly-over. Laag over laag, veel kleuren, veel diepte.

 

Wilbrink (Zwolle, 1973) is zacht gezegd nogal productief. Want behalve in het koetshuis is ook in het kasteel werk van haar hand te zien. Zoveel zelfs dat overdaad weer eens schaadt en dan ook nog eens opgehangen in kleine ruimte in een toch al met kunst overladen kamertjes. Enfin, uiteindelijk werd Woest & Ledig er toch wel wat moe, murw en daas van. Terug in de tuin werden we beloond met het Hildebrand-monument van Jan Bronner, een beeldengroep die al jaren op het gras een plek gevonden heeft en ineens heel verfrissend bleek te werken.