Over ‘De V.O.C.’ van Aya Peters
Fietsen met E.B. von Dülmen Krumpelmann

Over ‘Blauw’ van Doeke Sijens

DoekeBlauw Na twee co-producties, een biografie, essays en een verhalenbundel presenteert Doeke Sijens uit Groningen zijn romandebuut. Blauw is een kleine roman over een man die de tijdens de afwezigheid van zijn vriend Nick een verhouding krijgt met de getrouwde Simon, een vader van twee kinderen. Als Simon eindelijk wil scheiden, voelt de man zich gedwongen tot het nemen van een besluit.

Op bladzijde 108, na lang weifelen en tobben, lezen we het volgende: “Toen tot mij doordrong dat Simon niet snel zou scheiden, dat hij de zorg voor zijn vrouw bleef houden, begreep ik dat ik naar Nick terug moest gaan. Ik zag het als een juiste stap, een stap die ik al veel eerder had moeten zetten. Met Simon was ik in een moeras beland. Ik liet hem in de steek, juist nu hij in zo’n moeilijke positie  verkeerde, maar ik kon niet anders.” En dan loopt het, verdraaid, toch weer anders.

Sijens schetst een gemeenschap met mannen zonder drijfveren die alleen in zichzelf geintereseerd zijn, waarin lamlendigheid de boventoon voert, mensen weglopen voor hun verantwoordelijkheid, geen gesprekken over wezenlijke zaken plaatsvinden en alleen uiterlijkheden tellen. De gebakafdeling van de Hema op zaterdag is er een paradijs bij. Welbeschouwd een ontluisterend portret, afgewogen gecomponeerd en onderkoeld opgeschreven.

Boek: Blauw. Auteur: Doeke Sijens. Uitgever: kleine Uil.