Shakespeare Monologen-wedstrijd in Diever
Roos Custers: ’Schrijven is een echt vak’

Coevorden verdient veel beter

BoekjeCoevorden Is het een pamflet? Is het schotschrift? Een polemiek? Afgaand op de titel is Het succes van Coevorden in ieder geval bedoeld als satire. Want welk succes heeft Coevorden recent weten te boeken? De laatste keer dat de oudste stad van Drenthe groot in het nieuws kwam, was met een moord.

 

Harm van Coevorden, pseudoniem van Johan Pabon, kwam op het idee van zijn op semi-cynische en quasi-lollige boekje na een bezoek aan zijn geboortestad in 2008. De schrijver schrok van wat hij aantrof. Vrijwel alles wat hem dierbaar was bleek gesloopt. Van de weeromstuit was de bevolking vervallen tot algehele lethargie.

 

Met Het succes van Coevorden wil hij de boel opschudden. Daartoe wordt met zevenmijlslaarzen door de geschiedenis gemarcheerd, te beginnen met de Slag bij Ane en eindigend met de plaatsing van het fictieve beeld Stadsverprutsers op de Markt. "Vertrouw nooit op mensen die alles afbreken en zeggen dat je maar moet wachten tot alles klaar is", geeft hij zijn lezers tot slot als boodschap mee.

 

De stad wordt afgeschilderd als een parade van verprutste kansen. Vooral na de oorlog is er veel mis gegaan. Van Coevorden noemt de aanwijzing door het rijk van Emmen als ontwikkelingskern en het mislopen van het hoofdkantoor van de NAM en schetst vervolgens de teloorgang van de middenstand, de trage industrialisatie en het vertrek van de jeugd.

 

Veel van wat is bedacht, is verkeerd uitgepakt: de bouw van winkelcentrum De Gansehof, de vestiging van het NAVO-depot, de komst van veevoederfabriek IAMS, de bouw van een vuilverbrander. Stadsontwikkeling blijkt zoiets als panden opkopen, verkrotten en slopen, spontane ontwikkelingen doodreguleren en verbieden. Het zit de schrijver nog steeds dwars dat jongerensoos Parallaxis is gesloten.

 

Bron van alle kwaad zijn 'de bestuurders', al wordt niemand bij naam genoemd. Hoekzema, Spahr van der Hoek, Jansema en Bouwmeester worden weggezet als 'de burgemeesters', Tanja Klip en Peter Snijders als 'de wethouders'. Maar ook stedenbouwkundigen (Shyan Khandekar), architecten (Thomas Rau) en de lokale journalisten – opgeleid aan de Charl Schwietert Academie – spaart hij niet.

 

Goed dat het een keer wordt opgeschreven? De stad heeft ook in werkelijkheid betere tijden gekend, bovendien zijn er interessante parallellen te trekken met, bijvoorbeeld, Winschoten. Jammer alleen dat Van Coevorden zo'n belabberde schrijver is, dat hij man noch paard durft te noemen, goochelt met tijden en feiten, grossiert in drogredenen en kromme zinnen en dat zijn analyse de diepgang heeft van een gedempte stadsgracht.

 

Maar het grootste probleem is dat hij van Het succes van Coevorden geen serieuze aanklacht heeft weten te maken. In plaats daarvan verschuilt hij zich laf achter een studentikositeit die zelfs de Podagristen al voorbij waren. Ook hier geldt: Coevorden verdient veel beter.

 

Boek: Het succes van Coevorden. Auteur: Harm van Coevorden. Uitgever: Skul. Prijs: €7,90 (52 blz.). Zie ook www.hetsuccesvancoevorden.nl