Dichters met plannen: De loftrompet van Erik Menkveld
Dichters met plannen: Tsead Bruinja en de samenwerking

Dichters met plannen: Het credo van Ramsey Nasr

Credo Poetry International heeft alle kandidaten die in de race zijn om Dichter des Vaderlands te worden, verzocht plannen op papier te zetten. Doel is te onderzoeken of en op welke wijze deze plannen na de verkiezingen verwezenlijkt kunnen worden. Woest en Ledig peilde alvast de ideeën. Vandaag aflevering 2: Ramsey Nasr.

 

Zijn het wel plannen die Ramsey Nasr heeft ingediend? Zo op het eerste gezicht niet, zelf spreekt hij van een Verantwoording. Maar op het tweede gezicht is het één veelomvattend visie, een credo waarin de voormalige stadsdichter van Antwerpen in grote lijnen ontvouwt wat een Dichter des Vaderlands in zijn ogen zou moeten doen.

 

Nasr baseert zich, hoe kan het anders, op zijn ervaringen in Vlaanderen. Daar ontdekte hij op straat dat het mogelijk is om ‘totaal verschillende mensen tenminste voor de duur van één gedicht te betrekken in de poëzie, hen daarin op te nemen’. Hij slaagde daarin door die mensen tot onderwerp van zijn gedicht te maken, zegt hij.

 

“Ik heb altijd kunst willen maken die met beide benen in de maatschappij staat”, verklaart Nasr in zijn Verantwoording. “Het stadsdichterschap heeft me ervan overtuigd dat dit kan, zonder toegevingen te doen in wat ik schrijf. Door simpelweg ook andere stemmen dan die van mezelf aan het woord te laten: de vele stemmen van een wijk, een stad, een land.”

 

Nasr gaf al eerder aan op Woest en Ledig dat hij de Nederlanders wil helpen bij het (her)ontdekken van hun identiteit. “Wie zijn wij eigenlijk? Wat is dat, Nederland? Ik denk in alle bescheidenheid dat een dichter kan helpen in die zoektocht. Niet voor de antwoorden, maar voor de vragen. Een Dichter des Vaderlands betrekt zijn land in de poëzie. En toont in de poëzie zijn land.”

 

Verwacht van Nasr dus geen nieuwe instituties of direct tastbare initiatieven, maar reken vooral op veel gedichten en optredens. “In scholen en theaters, op universiteiten, in achterstandswijken en via alle media, samen met de vele dichters die dit land rijk is. Deze Dichter des Vaderlands is er niet voor één stad, voor één provincie of een verzamelde achterban, maar voor een land dat heropgebouwd wil worden.”