Dialect de luxe
Handboek Nedersaksisch voor minister Plasterk

Het waait er altijd

Jellemapetruskerkleens

Foto: Kees van de Veen

Vrijdag is bij de Petruskerk in Leens een kunstwerk van Anne Hilderink onthuld ter nagedachtenis van C.O. Jellema (1936 – 2003). Het werk omvat twee trappen naar een oud kerkenpaadje waarop twee gedichten van Jellema zijn uitgehakt: Zomernacht en Het waait er altijd:

Op zo’n wierde, zeiden we, dicht

bij zo’n eeuwenoud kerkje, zo

zouden wij ook wel – en wezen

elkaar de symbolen: zandloper,

vlinder, als ring om namen

de slang die zichzelf in de staart bijt.

het was een voorjaarsdag, er bloeide

al wat in het gras hier en daar,

uit het veld geruststellend

gebrom van een trekker, er stond

veel wind.

licht zijn die dingen gezegd zolang

je kunt spreken, mij aanzien daarbij

met dat vertrouwde gezicht van je, maar

nu ik het opschrijf, zoek naar een woord

dat niet vlees werd, niet onder ons woonde,

voor als ik jouw stem

me slechts indenken kan nog,

jouw gezicht me verbeelden:

wat benoemt zich dan blijvend,

wat laat zich waar dan ook weg;

voor als dat hele

idee van idylle

ondergronds gaat,

wat dan,

op zo’n wierde, in

hij blaast waarheen hij wil

en gij hoort zijn geluid

maar gij weet niet vanwaar

die eeuwige wind?