‘We hebben goud in handen’
Ineens werd hij besprongen door een beest

‘Er gaat geen dag voorbij of ik schrijf’

053263681 Zijn essaybundel Beitelen aan de eeuwigheid ligt nog maar net in de winkel of uitgeverij Querido kondigt alweer een boek aan van Gerrit Krol. Dit voorjaar verschijnt een nieuwe roman van de schrijver uit Oudemolen: Duivelskermis.

Een nieuwe roman. Verrassend.

"Is dat zo? Omdat ik wel eens iets herschrijf? Ik herschrijf alleen wat mij niet bevalt. Nee, dit is een heel nieuw boek."

We dachten dat er niets nieuws meer zou komen.

"Het NRC/Handelsblad schreef over mijn laatste roman, Rondo Veneziano, ook al dat het mijn zwanenzang zou zijn. Niet dus. Je bent schrijver of je bent het niet. Ik ben een paar jaar geleden aan Duivelskermis begonnen. Vanwege mijn ziekte (Krol heeft Parkinson, red.) schrijf ik erg langzaam. Het is dan ook niet zo'n dikke geworden. Iets meer dan honderd bladzijden."

Wat is het voor een roman?

"Het is een boek met een plot, ik wil er dus niet veel over zeggen. Het gaat over een man die een paar dagen op vakantie gaat en verschillende dingen meemaakt met verschillende vrouwen."

Uw uitgever kondigt het boek aan met 'Gerrit Krol schrijft graag over vrouwen, rondborstige vrouwen liefst, van het type niet-slim-maar-wel-lekker'.

"Kunt u zich daar iets bij voorstellen? Laat ik het zo zeggen: het is heel anders dan Rondo Veneziano. Het lijkt niet op enig ander boek van mijn hand. Al hoor je natuurlijk wel mijn stem erin."

Hoe ging het schrijven u af?

"Ik heb slechte en goeie momenten. En in de goeie momenten probeer ik te schrijven. Er gaat eigenlijk geen dag voorbij of ik schrijf. Alles met de hand. Ik heb iemand gevonden die het voor mij overtypt. Parkinson en de computer, dat wil niet erg. Maar eerder schreef ik ook al niet graag met de computer."

Uw essaybundel 'Beitelen aan de eeuwigheid' verscheen in stilte.

"Om een indicatie te geven: als ik een kilometer heb gewandeld, ben ik op. Ik kan de commotie rond de verschijning van een nieuw boek niet meer goed opbrengen. Dat vind ik overigens helemaal niet erg. Mijn werk moet het niet hebben van signeersessies en optredens in boekhandels. Die essaybundel heeft anders goede reacties gekregen. Het is ook een leuke bundel; ik heb de essays verlevendigd met tekeningen en zo, en het is helemaal niet moeilijk."

Kunnen we nog meer verwachten?

"Nou, dat is aan de uitgever. Ik ben nu bezig aan een prozastuk van zo'n twintig bladzijden voor het verslag van het symposium ter gelegenheid van mijn eredoctoraat. Alle teksten van de sprekers komen er in en mijn antwoorden op hun vragen. Erg interessant, vooral voor de liefhebber."