Designers verbeelden de toekomst van het platteland in Echten

Soilistic Bodies Liselore Frowijn
Niet gehinderd door aandacht van de mondiale media zijn ze in De Wolden druk bezig als Culturele Gemeente van Drenthe. Ik was er gisteren, donderdag, voor een interview met regisseur Dirk Bruinsma. Die met zijn theatergezelschap PeerGrouP in het dorp Koekange een ‘Afvalkathedraal’ heeft gebouwd voor de opvoering van het stuk Atropos, later deze maand.

Na afloop trof ik Peter Nefkens, een plaatselijk journalist die zich de blaren op de vingers tikt om verslag te doen van alles wat de Culturele Gemeente van Drenthe voortbrengt, sommige van zijn stukken halen ook mijn krant Dagblad van het Noorden. Nefkens had het zeer naar de zin. Hij stond op het punt naar de opening te gaan van de kunstroute Grensloos Kunst Verkennen in aan weerszijde van De Reest.

Ik reed huiswaarts door Echten waar banieren waren geplaatst om aandacht te vragen voor ‘Het Designprogramma’. Achter die naam gaat een tentoonstelling schuil met werk van ontwerpers die de toekomst van het platteland proberen te verbeelden. Voorafgaand hadden ze met bewoners van De Wolden gesprekken gevoerd over de natuur, het land, lokale materialen en productie, duurzaamheid & klimaat, sociale cohesie, jongerencultuur en tradities en gebruiken.

Kop in de wind Antoine Peters

Antoine Peters heeft een installatie gebouwd, Kop in de wind, met vijftig menshoge zelfportretten van Woldenaren, gedrukt op textiel en getoond als poorten naar de verbeelding. ‘Dwalend tussen de wuivende levensgrote silhouetten, verhalen en expressies kan de toeschouwer zelf nadenken over de toekomst van het platteland. De wind staat niet voor niets voor levenskracht, en de geboorte van nieuwe perspectieven’, las ik ergens.

Van Liselore Frowijn zag ik een sculptuur getiteld Soilistic Bodies en bedoeld als ode aan de bodem en de worm. ‘Gebaseerd op hoe deze hermafrodiete wezens omgaan met de aarde onderzoekt Liselore met haar kunstwerk in de Wolden hoe we ons tot anders de bodem kunnen verhouden’, las ik. ‘Waar mensen voor hun bodem zorgen, begint de liefde voor de planeet. Als we geen relatie hebben met onze bodem, dreigen we de relatie met onszelf te verliezen.’

Het ontbrak mij aan tijd om de andere werken te zien; thuis moest ik nog een stukje schrijven met reacties op het akkoord van de nieuwe coalitie. Wellicht later. Het ‘Designprogramma’ is te bezoeken via een ruim 7 kilometer langs zeven kunstwerken. Er is geen specifiek start- of eindpunt. Parkeren kan bij P1 – Westerbergen, P2 – Boschzicht en P3 Belevingspad Echten. Zie vooral ook https://wiedewold.nl/design-programma


Librisprijswinnaar Rob van Essen naar Zomerzinnen in Frederiksoord, net als Frank Westerman

Libris Literatuurprijs 2024 - Bart Grietens
Nog geen week na de bekendmaking van de locatie en de eerste namen heeft programmeur Annette Timmer woensdag de komst van nog twee auteurs naar Zomerzinnen aangekondigd. Zowel Rob van Essen als Frank Westerman treedt 30 juni op bij De Proef, voorheen bekend als de oude tuinbouwschool in Frederiksoord.

Van Essen ontving maandag, zo weet ik dankzij voorkennis die leidde tot eigen waarneming op locatie, de Libris Literatuur Prijs 2024 voor zijn roman Ik kom hier nog op terug. Op bijgevoegde foto van Bart Grietens wordt de winnaar gefeliciteerd door zijn meelezer en vrouw Lize Spit.

Van Westerman verschijnt eind deze maand Zeven dieren bijten terug. Waar dat boek over gaat, vertel ik mogelijk in een later stadium, ik moet het nog lezen ter voorbereiding van een ontmoeting met de auteur komende vrijdag. Om die reden hou ik het kort en citeer ik hieronder uit een bericht dat ik vorige week maakte voor Dagblad van het Noorden:

‘Na drie jaar samenwerking met FestiValderAa strijkt Zomerzinnen dit jaar neer in Frederiksoord. Het literaire evenement wordt 30 juni gehouden in De Proef, de voormalige tuinbouwschool. Onder anderen Freek de Jonge, Tjibbe Veldkamp, Yolanda Entius, Romke van de Kaa, fotograaf Karin Broekhuijsen, Duo Dorable en Marit Nygård en De Medemensen treden op.

Het optreden van De Jonge valt samen met de publicatie van het derde deel van diens memoires, dit keer over de periode rond het ontstaan van cabaretgroep Neerlands Hoop in Bange Dagen. Veldkamp ontving vorige maand de Woutertje Pieterseprijs voor De jongen die van de wereld hield, het jeugdboek dat hij maakte met illustrator Mark Jansen.

Het besluit om Frederiksoord als locatie te verkiezen boven Schipborg is volgens Annette Timmer van Zomerzinnen in goed overleg genomen met de organisatie van FestiValderAa. ,,De samenwerking heeft niet de meerwaarde opgeleverd waar we vooraf op hadden gehoopt. Onze doelgroepen lijken te veel uit elkaar te liggen”, zegt ze.

Zomerzinnen ging in 2020 in zee met FestiValderAa om de logistieke druk te verminderen en een nieuw publiek aan te trekken. ,,Dat is onvoldoende uit de verf gekomen, onder meer door corona. Ook waren onze locaties niet altijd even goed vindbaar”, aldus Timmer die laat weten dat het streven dit jaar is gericht op een compact evenement met driehonderd bezoekers verspreid over verschillende locaties.’

Voor meer over het programma en de verkoop van kaarten zie deze link.


Verduld Bartje! Kom er nog wat van?

Verduld Bartje
Sinds begin april brengen Dagblad van het Noorden en Leeuwarder Courant de uit 1935 stammende roman Bartje van Anne de Vries als strip. Iedere dinsdag en donderdag een aflevering. Omdat het vorige week op donderdag Hemelvaart was en geen krant verscheen, is het schema nu reeds een beetje in war.

Bijgevoegd plaatje stond vorige week dinsdag in de krant. Een beetje lezer weet wat er morgen, een nieuwe dinsdag, gebeurt. Hieronder een citaat uit het oorspronkelijke boek vlak voor Het Moment:

‘Zul ie nou bidden’....

Er komt nog meer: een knetterende vloek. Bartje krimpt ineen. Hij wordt koud en stijf van binnen van eerbied. Maar Bartje is geen Bartje meer. Hij kijkt moeder aan, hij slikt, slikt.... en zegt: ‘Ik bid niet veur brune bonen.’

En dan gaat alles zo gauw. Vaders stoel vliegt tegen de muur, Bartje zwaait door de lucht, zijn voeten slaan een bord van de tafel. Riekie wordt onderstboven gelopen, allen jammeren. ‘Albert, neem je in acht, 't is een kiend!’ ‘Vader, o, o, vader!’ Maar vaders eeltige hand beukt op Bartjes broekje. En die slimme, kalme Bartje is veranderd in een kleine woesteling. Hij trapt, bijt, slaat om zich heen. Hij gilt: ‘Nooit, nooit, nooit!’....

Dan zet moeder de deur wagenwijd open en vader stoot hem naar buiten.’

De publicatie van de strip gebeurt op basis van een scenario van Ahmad Resh, de tekeningen zijn van Anco Dijkman. Bedoeling is dat de kranten honderd afleveringen brengen, waarna op 14 mei 2025 een compleet stripalbum zal verschijnen.


De morgen na de finale van het Drèents Liedtiesfestival

Ellen Dost Dreents Liedtiesfestival
Sla je de volgende dag de krant open en dan staat er niet in wie de twaalfde editie van het Drèents Liedtiesfestival heeft gewonnen. Hoe kan dat? We vragen het de dienstdoende verslaggever, die afgelopen donderdag het festival live in het Atlas Theater bijwoonde terwijl hij ook thuis voor de televisie had kunnen zitten.

– Dat komt door de deadline voor ‘papier’. Die ligt zo vroeg, dat avondnieuws nog zelden de krant haalt. Vanwege de vooruitgang en de digitale versnelling gaan alleen heel belangrijke berichten nog op papier mee, tot een bepaald moment uiteraard. De finaleplaats van Joost Klein in Malmö, die een uur later bekend werd, kreeg een twee-kolommer. Op de website hebben we overigens wel gebracht dat Marianne Veenstra met t Is zo wisse (as een klontie zuut is) de meeste punten verzamelde.

Jammer.

– Het is zoals het is. Zaterdag staat de uitslag wel in de papieren krant. Kort weliswaar, vanwege ruimtegebrek en omdat het nieuws dan alweer dik een dag oud is, maar toch. Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven. Het leven gaat door, steeds sneller, valt mij op.

In dat bericht staat niet in wat jullie van het winnende liedje vinden, daar lees ik niets over de rest van de deelnemers.

– Wij houden feiten en meningen graag gescheiden. Maar nu je het vraagt: Veenstra had niet mijn voorkeur. Die ging naar Altied nog wat kind van Laura Dik: een vlot liedje, goed gezongen, goed uitgevoerd, mooi Drents. In mijn oren ook muzikaal een uitstekende toevoeging aan het Drentstalige repertoire – en daar is het festival toch voor bedoeld.

Zeg je nu dat de jury een fout heeft gemaakt?

– Er was niet één jury. Er waren er vier. Er was een vakjury, er was een internationale jury met een Duitser en een Italiaan, de mensen van de organiserende stichting Reur hadden een stem en het publiek had een stem. Het publiek koos ook voor Veenstra. Misschien omdat ze voor de vierde keer meedeed, misschien omdat Veenstra bekend is van het televisieprogramma Meiden die rijden. Bij het publiek weet je nooit wat echt de doorslag geeft. Publiek heeft een heel eigen kijk op kwaliteit en wat goed is. Kijk maar naar de Tweede Kamer-verkiezingen.

Wat viel je nog meer op?

– Dat het festival een goed-geoliede machine is, mede dankzij de inbreng van RTV Drenthe. Zo’n live-uitzending maakt een strakke organisatie noodzakelijk, goddank. Dat de zangkwaliteit van de deelnemers nogal uiteenliep, dat niet alle liedjes de Drentse taal vooruit helpen, dat co-presentator Wesly Struik het enorm naar de zin heeft achter de schermen, al kon dat ook gespeeld zijn, dat Bert Kamping de gitaar hanteerde tijdens de uitvoering van het nieuwe nummer van Lisa Harms, dat die Harms, vorig jaar winnaar, beter is gaan zingen, dat Jan Henk de Groot van de buitencategorie is.

Jan Henk de Groot is toch een Groninger? Wat deed hij op het Drèents liedtiesfestival?

– Twee pauzeliedjes zingen. Het goede voorbeeld geven. Vertellen dat je ook streektaalmuziek kunt maken met computerapparatuur en software. In Emmen was het weer snaren voor en snaren na. Toch vond ik het muzikaal verrassender dan de jaren daarvoor. Veel bluegrass dit keer, met zelfs een protestsong over de oliewinning in Schoonebeek door Dréents Grøs. En, heel gedurfd, een met kopstem gezongen liedje met vier strijkers: Soms van Werilt.

Wat denk je dat je over een jaar nog herinnert van dit festival?

– Het optreden van Ellen Dost. Zij zong t Padtie met een enorme dadendrang. Ze had voor het festival een workshop liedjesschrijven gevolgd, ze had zangles genomen. Ze richtte zich tijdens haar optreden niet op de televisiecamera, maar op het publiek in de zaal. Heel goed was het niet, maar ze moest en ze zou. En ze deed het. Ik kreeg er een brok van in de keel.


Eerst in Assen luisteren naar Valentijn de Heer, drie dagen daarna naar Murat Isik

Murat Isik (2024) Foto Mark UylReeds eerder aangekondigd, maar toen ging het 'door omstandigheden' niet door. Nu komt Valentijn de Heer op 11 mei naar boekhandel Van der Velde in Assen om aandacht te generen voor zijn debuutroman Beste mevrouw Eva. Aanvang 14.00 uur.

Voor de liefhebber nog maar eens de openingszinnen:

‘We woonden vlakbij de sociale werkplaats. Iedere ochtend om acht uur trok de stoet werknemers op hun fietsen door onze straat. Mongolen werden ze toen nog genoemd. Ze hadden brede gezichten en de meesten waren te dik. Ik zat in de erker en keek met een bak cornflakes op schoot toe hoe ze onder luid kabaal de grauwe huizenblokken aan het zicht onttrokken.’

In een moeite door: Murat Isik (foto) is dinsdag 14 mei te gast bij INKT, het boekenprogramma van cultuurhuis DNK en boekhandel Van der Velde in Assen. Isik zal in de Van Gorcumzaal vertellen over zijn laatstverschenen roman, In de mist van Golden Gate Park.

Volgens de achterflap van het boek gaat In de mist over 'het zoeken naar vrijheid, het vinden van een grote liefde en de onoverkomelijkheid van familiebanden’. De samenvatting van wat naar verluidt ‘het langverwachte vervolg’ is op het prijswinnende Wees onzichtbaar uit 2017 luidt aldus:

‘Zomer 2001. Metin Mutlu gaat studeren in San Francisco. Met het betreden van deze nieuwe, vrije wereld is hij vastbesloten zijn oude zelf achter te laten. In plaats van de verlegen toehoorder die hij in Amsterdam was, wil hij in Amerika iemand anders worden: een zelfbewuste en daadkrachtige man.

Metin studeert rechten maar het idee dat hij zijn leven zal slijten als jurist benauwt hem. Op zoek naar een uitweg stort hij zich in San Francisco vol op het keuzevak Creative Writing. Tijdens die colleges ontmoet hij de mysterieuze Joan Springfield, voor wie hij als een blok valt.

Zijn nieuwe vrije leven lijkt Metin goed af te gaan en langzaam ontluikt de schrijver in hem. Dan storten onvermoede gebeurtenissen hem echter in een overrompelend avontuur, terwijl ontwikkelingen in San Francisco en aan het thuisfront zijn verblijf in een heel ander licht stellen. Metin komt voor onmogelijke dilemma’s te staan.’

Aanvang 20.00 uur, entree 8 euro. Kaarten via deze link.


Into Nature kiest De Onlanden als decor vijfde editie internationale kunstmanifestatie

De Kleibosch in De Onlanden Foto Het Drentse Landschap
Het hing al even in de lucht, maar nu is het definitief: de vijfde editie van de internationale kunstmanifestatie Into Nature wordt in 2026 gehouden in De Onlanden.

Thema is dit keer ‘wederkerigheid’.  Volgens artistiek leider Hilde de Bruijn nodigen De onlanden als complex ecosysteem uit tot nadenken over andere wereldbeelden, ecologische systemen en relaties. De keuze is mede ingegeven door de gemeente Noordenveld als culturele gemeente van Drenthe in 2025 en 2026.

“Omdat we in de toekomst alleen maar meer land aan het water zullen teruggeven, luidt de vraag hoe we ons opnieuw kunnen verhouden tot het moeras. In ons programma willen het gesprek over ons denken in termen van bruikbaarheid van het landschap en natuur centraal stellen”, aldus De Bruijn.

Vooruitlopend brengen dit najaar de eerste kunstenaars van de buitententoonstelling een bezoek aan het 2500 hectare tellende drassige gebied dat tussen Peize en de stad Groningen is bedoeld om wateroverlast tegen gaan. Hun werk zal uiteindelijk in het voorjaar van 2026 werk te zien zijn.

De onlanden worden overigens ook nu al door kunstenaars onderzocht. Eerder dit jaar werd bekend dat vijf leden van Kuunst.nu het gebied onder de loep nemen voor een presentatie eind 2024. Daarna worden meer kunstprojecten in gang gezet, onder anderen met beginnende kunstenaars uit Noord-Nederland.


Blijft The sky the limit bij Beelden in Gees?

1 The sky's the limit Eugène Terwindt Beelden in Gees
Even hing het voortbestaan van de grootste beeldentuin van Noord-Nederland aan een dun draadje. Toch beleeft Beelden in Gees een nieuwe lente.

Na een noodgedwongen stilte door ziekte van Yvo van Marle stapten eind vorig jaar zus en broer Esther en Erik Dokter naar voren om als nieuwe eigenaren een gedurfde klus over te nemen: het weer tot leven wekken van een zeven hectare omvattend sculpturenpark plus galerie in Zuidoost-Drenthe.

Sinds eind april is de attractie weer open. Onder een ander beeldmerk: de drie letters van Beelden in Gees zijn samengevoegd tot BIG met daarachter in oranje de woorden Art & Garden. Er spreekt voortvarendheid uit die weg drijft van de omfloerste elegantie waar Drenthe graag bekend om staat.

Toen ik de tuin bezocht, kon ik eerst het herkenningspunt The sky is the limit van Eugène Terwindt niet vinden. Na enig zoeken bleek dat 24 meter hoge aluminium ladder naar de hemel was neergehaald. Vermoedelijk voor onderhoud.

BIG Art & Garden is tot en met 6 oktober te bezoeken aan de Schaapveensweg 16 in Gees. Open: donderdag t/m zondag van 11.00 uur tot 17.00 uur. Entree 11 euro https://www.beeldeningees.nl/


Dirk Jan geniet opnieuw van Jonge Sla

Mark Retera publiceerde zaterdag in Dagblad van het Noorden een strip geïnspireerd op het gedicht Jonge sla van Rutger Kopland:

Dirk Jan Jonge Sla 2

Dat was niet voor het eerst. In 2011 deed hij dat ook al. En het blijft leuk, als het je smaak is:

Dirk Jan Jonge Sla 1

 


Oproep: kandidaten gezocht voor de Drentse en Groene Anjer Prijs 2024

DrentseAnjerprijs2023

Bernhard Leopold Frederik Everhard Julius Coert Karel Godfried Pieter, Prins der Nederlanden, Prins van Lippe-Biesterfeld, geboren als Bernhard Friedrich Eberhard Leopold Julius Kurt Carl Gottfried Peter Graf von Biesterfeld mag dan uit beeld zijn verdwenen, het fonds waar zijn naam jarenlang aan verbonden is geweest, gaat gewoon door, onder aangepaste bewoordingen. En ook de prijzen die naar zijn anjer verwijzen, bestaan nog, in ieder geval in Drenthe.

Dit alles ter aankondiging van de volgende oproep:

‘Wordt jouw stichting of vereniging de winnaar van de Drentse of Groene Anjer Prijs 2024? Deze prijzen worden op 29 november a.s. uitgereikt door het Cultuurfonds Drenthe. Beide prijzen zijn een bedrag van € 5.000. Het Cultuurfonds Drenthe vraagt om kandidaten aan te melden voor deze prijzen voor 2 juni 2024.

Drentse Anjer Prijs

De Drentse Anjer Prijs is bedoeld voor een stichting of vereniging die op een bijzondere manier de kunst en cultuur in Drenthe laat zien. Dit kan op allerlei manieren. Bijvoorbeeld beeldende kunst, geschiedenis & letteren, monumentenzorg & erfgoed, muziek, beurzen of theater, dans & film. De Drentse Anjer Prijs is een bedrag van € 5.000. De twee andere genomineerden ontvangen allebei  € 1.000.

 De stichting of vereniging moet ook aan het volgende voldoen:

  1. Er is in het afgelopen jaar of de afgelopen jaren een bijzondere prestatie geleverd. Er wordt dan gekeken naar de kwaliteit en of er veel (verschillende) mensen zijn bereikt
  2. De stichting of vereniging wil zich graag verder ontwikkelen binnen de kunst en cultuur in Drenthe.
  3. De stichting of vereniging moet duidelijk verbonden zijn met Drenthe of iets hebben gepresteerd in Drenthe

Groene Anjer Prijs

De Groene Anjer Prijs is bedoeld voor een stichting of vereniging die op een bijzondere manier het behoud en de ontwikkeling van de natuur, landschap en biodiversiteit in Drenthe laat zien. Het kan ook gaan om educatie, milieu, duurzaamheid, ruimtelijke kwaliteit en monumentaal erfgoed. De winnaar van de Groene Anjer Prijs krijgt een bedrag van € 5.000 en de twee andere genomineerden ontvangen allebei € 1.000.’

Klik op bovenstaande links voor meer.