Streektaalprijs

Zoeken

  • In Woest en Ledig
    Google

    WWW
    woestenledig.com

Wenken voor gebruik

  • Zonder toestemming en duidelijke verwijzing mogen geen berichten en foto's van Woest en Ledig worden overgenomen. Persberichten, vragen en opmerkingen kunt u mailen naar woestenledig@home.nl

Nachtkastje

  • Hedwig Baartman: Offerschaap
  • Ton van 't Hof e.a.: Flarf, een bloemlezing
  • Tsjebbe Hettinga: Equinox
  • Menno Wigman: De droefenis van copyrettes
  • Willem van den Berg & Piet Couttenier: Alles is taal geworden

Recensies en kritieken

Mijn foto

6-7-09

Tuig, Gajes en Tjitse Hofman op de knietjes

IMG_4066 Officieel telt Overijssel dit jaar vier grote zomerfestivals. Festival Zwart beet het spits af, Kunsten op Straat is nog gaande, Grenswerk in Enschede moet nog komen en afgelopen weekend was het de beurt aan Deventer op Stelten. Dit laatste evenement werd alweer voor de dertiende keer gehouden en is met honderdduizend bezoekers ook meteen grootste festival van Overijssel.

 

In de binnenstad van Deventer was het zeker druk. Met name op de Brink en het Grote Kerkhof kon je vrijdag en zaterdag over de hoofden lopen, zoals dat heet, terwijl ook zondag behoorlijk veel volk op de been was. En wat zagen zij? Een bonte stoet steltlopers afgewisseld met acts en voorstellingen van internationale gezelschappen gespecialiseerd in beeldend theater. Alles vrijwel zwijgend gespeeld en gratis toegankelijk.

 

Spectaculair oogde Compagnie Jo Bithume uit Frankrijk met het stuk Victor Frankenstein rond het bekende thema ‘monster wil meisje’. Groots opgezet, met livemuziek, op een in drie stukken gehakt schip waarbij het zeil van de grote mast werd gebruik voor filmprojectie. Het geheel deed sterk denken aan de tijd van de stomme film, toen Frankrijk en Duitsland de dienst uitmaakten in deze nog nieuwe kunstvorm.

 

Veel succes had ook Oplas Teatro uit Italië (foto) met Ombre, een balletvoorstelling met dansers op stelten. Echt vernieuwend zag de choreografie er niet uit, maar het publiek vond het prachtig. Bij Het Fundament van Frans Custers liepen de toeschouwers daarentegen weg, misschien wel omdat Custers de grenzen opzocht met een introverte, abstracte solovoorstelling geïnspireerd op Le Sacre du Printemps van Stravinski & Nijinsky.

 

Nieuw was dat Deventer op Stelten dit keer ook aan de andere kant van IJssel programmeerde. In het Worpplantsoen was theatergroep Tuig neergestreken voor de voorstellingen Salto Vitale en Schraapzucht. Bij Tuig geen stelten maar met veel geduld uitgevoerd trek-, sjor- en hijswerk rond reusachtige installaties van hout en ijzer. Salto Vitale had een prachtige finale met een man die uit een mast naar beneden kwam zeilen.

 

(Zaterdag aan het eind middag ineens loeiende sirenes aan de overzijde van de IJssel. Terwijl een ploeg vrijwilligers onder toeziend oog van een cameraploeg de rivierbedding van vuilnis ontdeed, dook een 19-jarige jongen van de spoorbrug om niet meer boven te komen. Het zoeken door duikers van de brandweer had zondag nog geen resultaat opgeleverd.)

 

Schraapzucht bleek een trage vertelling met fraaie muziek over een man die in het landschap een machine ontdekt die hem welvaart oplevert. De man overwint zijn verbazing en verwondering en geniet met volle teugen van ‘zijn’ fautieul, zijn wasbak, zijn raam en zijn open haard. Tot de machine ermee ophoudt. De man ontsteekt in boosheid: hij wil dát behouden waar hij nooit inspanning voor heeft hoeven doen.

 

IMG_4082 Ook nog even het thuisgezelschap Gajes bekeken in de Bergkerk met een act waarin de mens weer eens zijn plek werd gewezen door de goden. Want die hebben grotere paarden, lopen op stelten en kunnen dus wel bij de appels. En tot slot gezien hoe Joop Mulder van Oerol zich liet imponeren door een bebrild mannetje in een wit pak (foto). Het mannetje bleek niemand minder dan Tjitse Hofman die met een sampler een waterfontein in beweging wist te krijgen.

 

Gewoon, op zijn knietjes. Zo kan het blijkbaar ook.

29-6-09

Festival Zwart: Zwolle geeft een visitekaart af

SandraLange Als een kruising tussen de Worteldagen in Norg en het Axisfestival in Assen, zo laat festival Zwart in Zwolle zich nog het best omschrijven. De Worteldagen vanwege de routes met verschillende (beeldend) theatervoorstellingen en de inzet van de nabijgelegen kunstacademie, het Axisfestival vanwege het gebruik van de stad als podium en het hoge niveau van de producties.

 

Woest & Ledig bezocht zondag, op de slotdag, twee van de acht routes en nam na afloop nog een kijkje bij RE:ike(a). Daar, in een oud veilinghuis aan de Willemsvaart, hadden eerstejaars studenten aan de Artez-kunstacademie zo’n 25 installaties gemaakt op basis van De Metamorfosen van Ovidius. Zij (de studenten) stonden erbij en vertelden. Wij (de bezoekers) keken er naar: hoe klassieke verhalen door alweer een nieuwe lichting kunstenaars wordt vormgegeven.

 

De tweede editie van Zwart – een samentrekking van Zwolle en Art – zou zijn opgezet volgens het principe van de meester en zijn knecht. Zondag was daar niet zo heel veel van terug te zien. Tijdens de ‘Zwolle – America Lijn’ bijvoorbeeld, waarbij Tom America als meester fungeerde, waren er maar twee momenten waarop America zich even leek te manifesteren: in een dankregel bij de voorstelling Als een hond die gaat liggen waar hij wil en in de muziek tijdens Lokroep.

 

Een prachtige voorstelling overigens, dat Lokroep, gespeeld bovenin de Sassenpoort waar Floor Rieder en Yoko Heiligers twee fietsen voor een projectiescherm hadden opgesteld met op het zadel twee jongedames die beide werden bedrogen dezelfde jongen. De meiden namen uiteindelijk wraak, zoals dat hoort. Maar het was de verbeelding van hun beleving die het ‘m deed: speels en vindingrijk vormgegeven met behulp van dia’s, schaduwen en uitgeschreven wraakgedachten op het doek.

 

In Als een hond die gaat liggen waar hij wil gunde regisseur en schrijfster Sandra Lange ons een blik in de belevingswereld van twee onbevangen tienermeiden, gehuld in hagelwit, seksloos ondergoed. Hoe ze denken, hunkeren, filosoferen, mijmeren, terugkijken, bewonderen, fantaseren en hoofden op hol brengen. Een intense en authenieke voorstelling over kracht en onschuld, geconcentreerd gespeeld door Wieke Rasing en Marieke Valk (foto) die daarbij voordurend de indruk wekten in onze ziel te kunnen kijken.

 

Daarna waren we bij tgLala in Gekelderd getuige hoe twee moddervette engelen in een vochtige kelder in opstand kwamen tegen een verveelde God (die de stem van Frank Lammers had geleend). Ook hier, in de anti-hemel: goed spel bij een goede tekst en een voortreffelijk beeld. En dan was er nog Drie gezusters van Tjechov in de tuin van de familie Tillema aan de Koestraat. Compleet met wodka en zalm op de vroege morgen en drie acteurs die zich na een nacht doorhalen beklagen over het leven, hun verwachtingen en de teloorgang van hun dromen.

 

Zwolle is een afgrijslijk oord, waar nauwelijks iets te beleven valt en nooit iemand met enige verbeelding tot aansprekende daden is gekomen. Of we dat maar even wilden begrijpen, aldus de Tjechov-bewerkers.

 

Nee dus. Festival Zwart bewees het tegendeel.

24-6-09

Tom America in Zwolle, Brel in het Gronings

FestivalZwart Vanaf donderdag 25 juni wordt in Zwolle de tweede editie van festival Zwart gehouden, een vierdaags evenement met veel theater, beeldende kunst en muziek. De kern van het festival bestaat uit 32 kunstproducties in en rondom de binnenstad van Zwolle. De producties zijn ondergebracht in acht routes van elk drie of vier voorstellingen; elke route zal 60 tot 90 minuten duren.

 

Een van de routes is ‘ingericht’ door Tom America. De Tilburgse componist, tekstschrijver en kunstenaar is gekoppeld aan de kunstenaars Yoko Heiligers & Floor Rieder, Anna Cosper & Anna Skubisz, Isil Vos, Anne Harbers & Joeri Vos en Sandra Lange. De Zwolle-America lijn belooft 'fietsen in de Sassenpoort, Tjechov in de Koestraat en herinneringen in de Sassenstraat en een ode aan burgemeester Mooiweer'.

 

Ander onderdeel van de programmering is een reeks concerten waarbij ‘wereldsterren’ in streektaal worden vertolkt. De concerten worden gegeven in de Goudsteeg, steeds om 20.15 uur en op zondag om 15.00 uur. Kaarten kosten € 7,50.

 

Zo spelen Martin Korthuis en zijn band werk van Jacques Brel en Townes van Zandt in het Gronings. Paul van Loo & Ivo Rosbeek spelen Bob Dylan, Lou Reed en Ede Staal in het Limburgs. Gooswijn van Rees speelt Tom Waits, Raymond van het Groenewoud en de Rolling Stones in het Genemuiders. En Piter Wilkens speelt Cornelis Vreeswijk en Leonard Cohen in het Fries.

20-6-09

Shakespeare Monologen Festival in Diever

Shakespeare Op de Brink van Diever wordt zaterdag 20 juni het eerste Shakespeare Monologen Festival gehouden, een evenement waarbij acteurs en leken – professioneel en amateur – monologen van Shakespeare voordragen. De deelnemers treden aan op drie podia, de winnaar krijgt een reis naar Stratford-upon-Avon, de geboorte- en sterfplaats van Shakespeare (1564 - 1616). Rondom de podia wordt een aantal randactiviteiten gehouden, zoals live muziek, een laser-animatie en de vertoning van de documentaire Buiten Spelen over de Toneelvereniging Diever. De randactiviteiten beginnen om 17.00 uur, de wedstrijd om 20.00 uur. De winnaar is rond 22.30 uur bekend.

6-6-09

Emmen als culturele hoofdstad van Europa

Icarus Opmerkelijk nieuws in Dagblad van het Noorden: De gemeente Emmen overweegt zich kandidaat te stellen als culturele hoofdstad van Europa in 2018. Het idee is afkomstig van cultuurwethouder Mariet Thalens die op het provinciehuis in Assen enthousiaste verhalen heeft gehoord over Liverpool 2008. De economische spin-off die de Britten hebben bereikt, moet voor Drenten ook mogelijk zijn, redeneert Thalens.

 

Emmen is niet de eerste plaats waar je aan denkt als het om cultuur gaat. Een museum is er niet, theater De Muzeval wacht al twintig jaar op een opknapbeurt en het kunstencentrum heeft moeite de touwtjes aan elkaar te knopen. Er is geen theatergezelschap, geen orkest, geen dansgezelschap, het aantal beeldend kunstenaars is op de vingers van twee handen te tellen, de gemeentedichter woont in Noord-Groningen.

 

Nu hoor je Emmenaren zelden momperen, al helemaal niet over kunst en cultuur. Maar de laatste jaren is het culturele aanbod zo verschraald dat het door buitenstaanders in een rapport is vastgesteld. Volgens het onderzoek Van houseparty tot klompendans, uitgevoerd in alle Drentse gemeenten, is het gemis aan voorstellingen en voorzieningen in Zuidoost-Drenthe het grootst.

 

Toch gelooft Thalens in de kansen van Emmen. Als voornaamste – en enige – troef schuift ze het Atalanta-project naar voren, een verbouwing van het stadscentrum veroorzaakt door de verhuizing van de dierentuin. Een half miljard euro gaat die operatie kosten. Het moet onder meer een nieuw theater en een ontmoetingsplein opleveren. In 2018 staat er een ander Emmen, verwacht de wethouder.

 

Of dat een klimaat betekent waarin kunst en cultuur wel gedijen? Op basis van de huidige koers, die neerkomt op ‘heeft geeft niet wat er in Emmen gebeurt, als maar íets gebeurt’ mogen we het hopen. Het amateuristische gekluns rond oprichten van reusachtige ‘landmarks’ langs de A37 (kosten 350.000 euro) en het onbezonnen laten beschilderen van een abusievelijk vergeten industrieel monument (kosten 371.000 euro) geeft ondertussen te denken.

 

Met dromen en idealen is doorgaans weinig mis. Maar als bestuurders zich er over ontfermen, wordt het oppassen. In het geval van de ambities op het Emmer gemeentehuis biedt het lezen van een eenvoudig sprookje mogelijk uitkomst: De nieuwe kleren van de keizer van Hans Christian Andersen. Valt het kwartje nog niet, dan is het de beurt aan de mythe waarin Icarus zo enthousiast raakt over zijn mogelijkheden dat hij te hoog vliegt. En uiteindelijk ten onder gaat.

 

Afgelopen week werd de PVV in Emmen bij de Europese verkiezingen de derde partij. En dan willen aanschuiven in het rijtje Madrid, Stockholm, Lissabon, Parijs, Athene en Berlijn… Eerst maar eens in navolging van Borger-Odoorn, Assen en Hoogeveen proberen culturele gemeente van Drenthe te worden.

1-6-09

Lofzang op Stierlanden en andere Drentse veldnamen

In en rond de Magnuskerk in Anloo wordt tot en met 6 juni het Veldnamenfestival gehouden, een evenement met aandacht voor de soms verdwenen namen van akkers, weilanden en andere percelen in Drenthe. Belangrijk onderdeel van het festival is de presentatie van het boekwerk Van Jeruzalem tot Ezelakker. Veldnamen als levend erfgoed in het Nationaal Landschap Drentsche Aa.

Het festival opent 2 juni met de Dag van de Vrolijke Wetenschap, een symposium waarbij deskundigen laten zien hoe belangrijk veldnamen zijn voor dorpscultuur, archeologie, ecologie, taalgeschiedenis, landschapsontwerp, kunst en het omgevingsbeleid. Andere onderdelen van het festival zijn een tentoonstelling, openluchttheater, een dichtersfestival, optredens van singer-songwriters en excursies.

Woensdag 3 juni treden de dichters Nicolette Leenstra, Kasper Peters, Ton Peters en Egbert Hovenkamp II  op. Een dag later, 4 juni, is het de beurt aan Tjitse Hofman, Anne Doornbos en Jan Veenstra, terwijl op vrijdag 5 juni Gerard Nijenhuis, Erik Harteveld en Suze Sanders gedichten lezen. Aanvang is steeds 20.30 uur in de Magnuskerk. Entree  € 7,50.

 

Erik Harteveld brengt het gedicht Stierlanden – stieve grond, opgedragen aan Pepping, eigenaar van Stierlanden; moeilijke grond die alleen met veel moeite vruchtbaar gemaakt kon worden.

 

Untdoe mij van mien wortels

en mien roet, ploeg mij,

eg mij, slicht mij,

spit mij en deurgrond mij,

maok mij lös van alles

wat ik was en wat zuk in mij

hef vertakt en schoon mij op

töt naokte kaole grond,

een pasgeboren kind

en lees mien aoren in de wind.

 

Egbert Meyers treedt 3, 4 en 5 juni op in de Magnuskerk te Anloo onder de titel ‘Krassen in de ziel van ’t laand’. Meyers schreef voor het drie nieuwe Drentstalige liedjes: Veldnaomenkuier, de Ellerwaand Blues en Kruusakkerwals.

 

Peergroup verzorgt onder de noemer Leve de Veldnaam! drie dagen achtereen iedere avond twee openluchtvoorstellingen in het kader van het Veldnamenfestival. De regie is in handen van Ellenoor Bakker. Startpunt is de Magnuskerk aan de Kerkbrink. Aanvang 19.00 en 21.30 uur. Entree € 7,50. 

31-5-09

Worteldagen 2009: Drenthe als proeftuin

LadyOfTheWoods Drenthe moet het hebben van kleinschaligheid. De bedenkers van de Worteldagen, een inmiddels jaarlijks terugkerend beeldend theater festival in Norg, hebben dat goed begrepen. Dus geen volksmassa’s op de been voor overweldigende totaaltheater tijdens het Pinksterweekeinde, maar bescheiden performances op locatie voor kleine groepjes mensen.

 

Uitvalsbasis is de Brink in Norg. Van daaruit zijn routes van ongeveer een uur uitgezet met drie, soms vier ‘gebeurtenissen’ van plusminus vijftien minuten. Woest & Ledig volgde er zondag twee, waaronder een huifkartocht, en belandde onder meer in de tuin van Jan Pluis, de kuil bij café Norgerhout van familie Boerema, op een drassige ijsbaan en in het bos bij camping Norgerberg.

 

Voorstelling is een groot woord voor wat bezoekers krijgen voorgeschoteld. Het zijn experimententen van theatervormgevers in opleiding afkomstig van Minerva in Groningen en de HKU in Utrecht, terwijl ook de Academie voor Popcultuur in Leeuwarden een bijdrage leverde. Meer beelden dan theater en opvallend vaak gericht op het ‘voelen’, ‘ervaren’ en ‘ondergaan’ van de omgeving.

 

Zo wandelden we met een potje inclusief een gevangen insect zwijgend tijdens een seance door een tuin om de insecten vervolgens vrij te laten, hoorden we door regenbuizen achter een scherm een acteur een poetische tekst voordragen, maakten we een boswandeling terwijl via een mp3 een mysterieuze vrouwenstem ons toefluisterde en kregen we van een Eleonora Masetti als lady of the woods (foto) een krans op het hoofd gedrukt en warme drank toe.

 

Ook merkwaardig: de zeesopact van Rose Johnson en Vivian Kleijngeld. Na het spoelen van de potten kreeg ook het publiek, liggend in plastic tunnels, een beurt. Een zeer sterk beeld werd aangeleverd door Anne Dronkers en Sanne Oostervink. De ene hield als melkmeisje in de schuur van de familie Kers de ander gevangen. In een kooi van gaas moest het slachtoffer vogelhuisjes uit melkpakken knippen. Alles zwijgend met mysterieuze glimlach. Bevreemdend en sprookjesachtig.

 

Drenthe als proeftuin. Ook op Tweede Pinksterdag.

23-5-09

KunstSpoor: Kunst doet leven in Stedum

KunstSpoor "Wat is de bedoeling?", vraagt de verkeersregelaar bij een poging de auto de Stationsweg van Stedum binnen te rijden. "U kunt daar niet heen. Die straat is afgezet. Parkeer uw auto maar daar", gebaart hij richting een vers gemaaid weiland voor de spoorweg. "Gisteren konden daar tweehonderd auto’s staan. Dan moet het vandaag helemaal lukken."

 

Deze dagen is alles anders in het wierdendorp Stedum. Met dank aan de derde editie van KunstSpoor (foto: Kees van de Veen), een driedaags evenement waarbij beeldende kunst is te zien, voordrachten worden gegeven, muziek is te beluisteren en toneel wordt gespeeld. Over een lengte van hemelsbreed duizend meter; op het treinperron, langs de weg, bij de begraafplaats, in woonhuizen, schuurtjes, het voormalige gemeentehuis, maar ook in de kerk.

 

Zo exposeert Leen Kaldenberg zijn landschappen in de huiskamer van de familie Meijeringh. "Dat schilderij daar is volgens mij Noordpolderzijl", vertelt de vrouw des huizes trots over een werk dat nu naast een familiefoto hangt. "Vijf jaar geleden deden we ook mee", zegt ze. "Toen werd de oude slagerij hiernaast gebruikt, maar daar hebben we inmiddels een slaapkamer van gemaakt."

 

Stedum kent geen middenstand meer. De slagerij in het dorp ging dicht op de dag dat de euro werd ingevoerd. "Juist daarom is het KunstSpoor zo’n goed initiatief", zeggen ze bij de organisatie van het vijfjaarlijkse evenement. "Vroeger kwam je elkaar tegen bij bakker. Nu leer je elkaar op deze manier kennen. Er wonen misschien duizend mensen in het dorp. Zeker driehonderd daarvan zijn nu vrijwilliger."

 

Donderdag bracht het evenement naar schatting vijftienhonderd mensen op de been. "Dat was eigenlijk te druk", zegt Joop Biemold terwijl hij toezicht houdt op zijn tekeningen. Gisteren waren het er een paar honderd. Biemold toont portretten op papier, gemaakt met siberisch krijt. Veelal krachtige figuren. "Soms moet je de mensen een beetje helpen", legt hij uit.

 

KunstSpoor heeft iets van gluren bij de buren. Af en toe maken die buren zelf ook kunst. Zoals Rein Pol die in zijn atelier het publiek een preview toont op een solotentoonstelling in museum De Buitenplaats in Eelde, dit najaar. "Dit wordt een groot drieluik", vertelt Pol. "Links een terugblik op de jaren zestig en zeventig, rechts een blik in de toekomst. En op het hoofdpaneel mijn kunstenaarsvrienden, als hommage aan het Noordelijk Realisme."

 

Op Stationsweg 4 vallen we middenin een gezinsruzie. Vader leest de krant, moeder worstelt met Sudoku en dochter twijfelt over haar outfit. "Kan dit zo wel?", vraagt ze haar ouders. Vader wil er niets mee te maken hebben, maar maakt wel zijn afkeuring duidelijk: "Als je zo de straat op wilt, moet je het helemaal zelf weten." Dochter stuift wanhopig de trap op naar haar kamer.

 

In de Bartholomeuskerk dragen Atze van Wieren, Fetze Pijlman en Remco Ekkers gedichten voor, afgewisseld met orgelmuziek. Elders in het gebouw toont Henk Helmantel een paar stillevens, terwijl aan de voet van het grafmonument van Adriaan Clant het beeld Ark van Harro Nikkels staat opgesteld. Van diezelfde Nikkels zijn buiten de kerk reusachtige gieren te zien.

 

Meer dan vijftig kunstenaars leveren een bijdrage aan KunstSpoor. Morgen halen de meeste hun werk weer op. "Jammer", vindt de familie Werkman, tijdelijk beheerder van schilderijen gemaakt door Noella Roos. "Wat ons betreft mogen sommige dingen hier best langer blijven hangen. We waren er net aan gewend. Nou ja, dan halen we onze eigen spullen maar weer van zolder."

 

KunstSpoor

 

KunstSpoor Stedum is 23 mei te bezoeken van 10.00 tot 18.00 uur. Toegang gratis. Catalogus €10. Zie ook www.kunstspoorstedum.nl

 

11-5-09

Shakespeare Monologen-wedstrijd in Diever

Als onderdeel van Duusternis & Laokeblad, het festival van de culturele gemeente Westerveld, wordt 20 juni in Diever de Shakespeare Monologen-wedstrijd gehouden. Deelnemers vanaf twaalf jaar spelen daartoe individueel een Shakespeare-monoloog van vijf minuten in een Nederlandse vertaling. Een jury kiest de winnaar. Deelnemers kunnen een gratis les of advies krijgen van een regisseur. De winnaar mag naar Stratford-upon-Avon. Aanmelden via shakespeare@culturelegemeentewesterveld.nl.

7-5-09

Beknopte cultuurgeschiedenis van de Friese Wouden

WaarBlijftDeTijd Vrijwel tegelijkertijd met de boekenreeks Drenthe Toen & Nu startte uitgeverij Waanders de serie Waar blijft de tijd. 1000 jaar Friese Wouden. De opzet was hetzelfde: in achttien handzame deeltjes voor een breed publiek een beeld schetsen van een regionale geschiedenis. Nu de Drentse serie is afgerond, nadert ook de Friese reeks het einde.

 

In deel 17, met gevoel voor samenhang samengesteld door Jan van der Boon, komen de kunst, literatuur en de taal aan bod van een gebied dat acht gemeenten in het oosten van Friesland bestrijkt: Kollumerland, Nieuwkruisland, Dantumadeel, Achtkarspelen, Opsterland, Smallingerland, Tietjerksteradeel en Ooststellingwerf. Een uitgestrekte regio, met Heerenveen en Drachten als grootste plaatsen.

 

De uitgave begint met aandacht voor het fenomeen verhalenverzamelaars onder wie de theoloog Dam Jaarsma die zo’n 16.000 volksverhalen bijeenbracht. Uiteraard komt ook de literatuur aan bod, van de Winterjûnenocht-bijeenkomsten uit het midden van de negentiende eeuw tot en met de Woudenroman en de landelijke bekendheid van Fedde Schurer, Theun de Vries, Hylke Speerstra en Tsead Bruinja.

 

Opvallend veel ruimte krijgt het Stellingwerfs, met veel lof voor Johan Veenstra. Het Waldfrysk, als variant van het ‘gewone’ Fries hangt er beetje bij. Interessant is de vogelvluchtbeschrijving van het theaterleven in de Friese wouden. Ook hier begint de opkomst halverwege de negentiende eeuw met oplevingen kort na de Tweede Wereldoorlog en in de jaren zeventig. Uiteraard wordt ook stilgestaan bij De Noorder Compagnie en Tryater.

 

De beeldende kunst oogt bekaaid. “Tot en met de Tweede Wereldoorlog dringen internationale kunststromingen laat of helemaal niet door tot Friesland, en nog minder in de Wouden”, schrijft Van der Boon. Toch was het zeker niet allemaal armoe troef. Met dank aan Ids Wiersma, Jan Planting, Jan Mankes, de broers Thijs en Evert Rinsema, beeldhouwer Pier Pander en meer recent de opening van museum Belvedere bij Oranjewoud.

 

Vreemd genoeg doen ze in de Friese Wouden niet aan muziek. Althans, niet in dit deel. Maar culturele rijkdom was (en is) er wel degelijk – zeker vergeleken met de buren. In Drenthe Toen & Nu was er helemaal geen aandacht voor kunst en cultuur. Het Friese gras is blijkbaar net even groener.

 

Boek: 1000 jaar Friese Wouden. Deel 17: kunst literatuur en taal. Auteur: Jaap van der Boon. Uitgever: Waanders. Prijs: €6,95 (96 blz.)