Wim Boevink, de dagelijkse stukjesschrijver van dagblad Trouw, stond onlangs stil bij Martin Bril (1959 – 2009), de stukjesschrijver van Het Parool, de Volkskrant en nog heul veul meer. Een actuele aanleiding was er niet, of het moesten de niet-aflatende buien aan bladzijdes zijn die sinds de dood van Bril over ons worden uitgestort.
"De boekhandel houdt hem in leven", noteerde Boevink, bladerend in het dit voorjaar verschenen, vierhonderd pagina's dikke Heimwee naar Nederland. Dat lijkt mij niet juist. Het zijn de erven Bril die de stukjesschrijver in leven houden, gevolgd door zijn lezers en uitgevers, pas daarna komt de boekhandel.
Boevink had nog geen kennis genomen van het net verschenen boekje op borstzakformaat Niets bewoog in Langelille, een bundeling van elf stukken die Bril tussen 2006 en 2009 schreef voor de serie Witte Plekken in tijdschrift Noorderbreedte. Het zijn bijdragen, variërend in lengte, waarin Bril door het Noorden struint, dankzij zijn familie in Buitenpost en zijn studie in Groningen voor hem vertrouwd gebied.
Niets bewoog in Langelille laat goed zien hoe Bril te werk ging. Hij ging letterlijk verder dan de meest stukjesschrijvers. Weg van de televisie en studeerkamer, de stad uit. Hij ging naar De Wijk, naar Coevorden, naar Beilen. Hij ging daar kijken, mijmerde en associeerde, en schreef dat dan op. Een beetje zoals Nescio deed, impressionistisch. Het opdringerig moralisme van de columnist weggestopt in de linkerbroekzak, bij de zakdoek, de aansteker, het stukje touw.
Boek Niets bewoog in Langelille Auteur Martin Bril Uitgever Stichting Noorderbreedte Prijs 10 euro (106 blz.)
