Tom America mogen we bekend veronderstellen van De mus, het gedicht van Jan Hanlo dat hij in 1997 op muziek zette en door Koot & Bie werd gebruikt als openingstune voor Keek op de week. Hij is een zeer origineel en eigenzinnig componist, met een knisperend melancholieke sound en een heel eigen plek in ons muzieklandschap. Trefwoorden: muziek als georganiseerd geluid, (nederlands)talig, kunst.
Het album Het lijkt me juist wel veilig op dat dak maakte America in samenwerking met het radioprogramma Kunststof. Hij selecteerde uit het archief dertien interviews om ze vervolgens in zijn studio te gebruiken voor evenzoveel 'songs' waarin de essentie van de gesprekken wordt gevangen. Een nauwgezet knip- en plakwerkje, aangevuld met zorgvuldige dosis keyboard-, snaar- en drumcomputergeluiden.
Het principe – spreekstem in liedje – wordt al jaren door America toegepast. Bijvoorbeeld in zijn bijna-hit Maternité met de groep MAM in 1986. En in 2009 maakte hij een compositie van 18 minuten met 250 stemsamples uit Tilburg. Maar dit keer komt het toch wel heel erg overtuigend uit de verf. Misschien wel juist omdat het hem, naast de taal, ook om de boodschap en bevlogenheid van zijn sprekers te doen was.
Het gebroken Nederlands van Kader Abdolah, de fijnzinnige formuleringen van A.L. Snijders, de stelligheid van Joke J. Hermsen, de verbijstering van Jessica Durlacher, de kalme verontrusting van Bernice Notenboom. Wat soms het ene oor in en het andere weer uit gaat, blijft dankzij het verbluffende raffinement van Tom America ineens heel veel langer hangen.
CD Het lijkt me juist wel veilig op dat dak Uitvoerende Tom America Label NTR. Vanaf 22/5 gratis te downloaden via www.ntr.nl/kunststof. Zie ook www.tomamerica.nl
