Bart FM Droog (foto: DvhN/Kees van de Veen) werd nationaal bekend met Dichters uit Epibreren, richtte poëzie-internetkrant Rottend Staal op, was de eerste stadsdichter van Groningen en is nu actief in de gemeente Emmen. Volgende week verschijnt zijn vierde reguliere dichtbundel Veldheer en andere liefdesgedichten, en 1 februari treedt hij op in Nieuw-Schoonebeek tijdens Poëzie Dichterbij.
Emmen
"Tot en met mijn zeventiende heb ik in Emmen gewoond. Ik zat in de vijfde klas van het gymnasium. De wereld lonkte. Toen ben ik naar Groningen gegaan. Het was een prettige tijd in Emmen. Er gebeurde van alles. Veel jeugd, veel muziek, overal bandjes en optredens. Nu is dat allemaal anders, Emmen is minder levendig. Door de milieuwetgeving is er nauwelijks wat spontaans mogelijk. Dat is niet iets typisch voor Emmen, dat is een landelijk probleem."
Kraken
"In Groningen belandde ik in de kraakscene; ik heb een tijd in de Verffabriek aan het Boterdiep gewoond. Vervolgens ben ik het land doorgetrokken. Actievoeren, stenen gooien in Amsterdam - daar was ik niet zo goed in, ik kan niet mikken. Dus ben ik foto’s gaan maken in de frontlinie. Wat me zo trok aan dat activisme, was de adrenaline. Die opwinding, het groepsgevoel. Dat dierlijke en instinctieve. De rush die door je lijf gaat. Met idealen heeft het niks te maken, het gaat om de verdediging. ME’ers hebben precies hetzelfde. Ik had net zo goed een ME’er kunnen zijn."
Vasalis
"Mijn interesse voor poëzie werd gewekt toen ik 13 jaar was. We bespraken op school Afsluitdijk van Vasalis: ‘De bus rijdt als een kamer door de nacht/ de weg is recht, de dijk is eindeloos/ links ligt de zee, getemd maar rusteloos/ wij kijken uit, een kleine maan schijnt zacht’. Dat was zo’n openbaring. Dat je met weinig woorden, zoveel kunt zeggen. To the point. Kort daarop verschenen mijn eerste gedichten in de schoolkrant. Jules Deelder maakte veel indruk, en Bart Chabot, die toen net begon. Daarna heb ik ook Johnny van Doorn ontdekt."
Epibreren
"Ik wilde van het schrijven leven, van mijn pen bestaan. Met die ambitie ben ik uit Emmen vertrokken. Het is in een stroomversnelling geraakt toen in 1994 Dichters uit Epibreren werd opgericht. We deden alles zelf, we hadden een eigen boekingskantoor en konden veel optreden. Maar iedereen heeft ook zo zijn eigen bezigheden. De zakelijke kant is de minst leuke, maar kost de meeste tijd en daardoor is het stilgevallen. Epibreren bevindt zich nu in een slaaptoestand, net als The Last Poets. In maart bestaan we vijftien jaar en willen we weer iets gaan doen."
Sonja Bakker-koeken
"Naast het schrijven en optreden heb ik, als het nodig was, altijd in fabrieken gewerkt. Om het geld, maar ook vanwege het fysiek bezig willen zijn. Laatst heb ik een maand garnalen lopen sjouwen. In het begin ging dat heel slecht. Als schrijver zit je maar op je kont en dan ineens moet je je spieren gebruiken. Op een gegeven moment word je sterker, en kun je pakken van 25 kilo wegwerken. Vóór die tijd heb ik in een bakkerij gestaan, aan de lopende band vol kokosmakronen, amandelstaven en Sonja Bakker-koeken. Het ergst was in een verzinkerij, met een bak kokende zink van vierhonderd graden. Dat was de hel. Maar doorgaans is het goed te doen. Het brengt in je contact met mensen die hun leven eenvoudig houden en geen moeilijke woorden gebruiken als ‘pudeur’ terwijl je ook ‘schroom’ kunt zeggen. Heel gezond."
Dichter des Vaderlands
"Toen ik hoorde dat Tsead Bruinja op longlist stond om Dichter des Vaderlands te worden, moest ik even slikken. Ik ben langer bezig dan Tsead, ik ben bijna zijn nestor - hij heeft veel geleerd van wat wij deden met Dichters uit Epibreren. Na even nadenken, heb ik mijn diensten aangeboden. Zijn campagne gaat geweldig goed. Hij zorgt voor veel aandacht voor de poëzie en voor zichzelf als kandidaat. Dat het er op internet soms fel aan toegaat, tja, soms moet dat gewoon. Je kunt niet alles onweersproken laten. Als iemand onzin verkoopt, en je doet daar niets tegen, dan blijft die onzin jaren rondzingen."
Veldheer
"Veldheer en andere liefdesgedichten is mijn vierde bundel bij een echte uitgeverij, deze keer De Contrabas. Voor het eerst heb ik nauw samengewerkt met een professionele poëzielezer. Gevolg is dat ik de helft van mijn gedichten kon weggooien, die waren volgens mijn redacteur ‘kut’. Toen ik daar geen problemen bij maakte, schrok hij. Blijkbaar denken mensen dat ik snel kwaad word. Nee dus. De begeleiding is veel beter. Verschil is ook dat ik als dichter meer open ben geworden, dat ik kwetsbaar durf te zijn. Als ik het vergelijk met mijn eerdere bundels zijn mijn gedichten nu verhalender, is de compositie beter en is ook de vormgeving beter. Alles is beter, prachtig toch?"
Gemeentedichter
"Ik ben nog een jaar gemeentedichter van Emmen. Het verschil met Groningen is enorm. Daar had ik als stadsdichter een contactambtenaar en die hielp je overal doorheen. In Emmen kun je ook van alles organiseren, geen enkel probleem. Maar het publiek is zo klein dat het bijvoorbeeld geen zin heeft een groot poëziefestival op te zetten. Dus moet je andere dingen doen. Ik doe het met veel plezier. Ik leer Emmen nu beter kennen dan toen ik er nog woonde."
