Annette Timmer (foto’s Hilbrand Dijkhuizen) is het gezicht van RTV Drenthe en spin in het web van cultureel Drenthe. Ze organiseert, bestuurt, adviseert én presenteert. Zoals donderdag 11 december de Patienten Verwendag in het Martini Ziekenhuis in Groningen met onder anderen koningin Beatrix, Bart FM Droog, Jean Pierre Rawie, Driek van Wissen en Sieger M.G. En vrijdag 12 december een nieuwe aflevering van De Literaire Hemel in Amen.
Arnhem
"Ik ben opgegroeid in Arnhem, als middelste van drie meisjes in een ’klassieke omgeving’. Als kind deed ik aan ballet en tot en met einde van de middelbare school heb ik piano gespeeld. Klassieke muziek was thuis zeer aanwezig. Onder het eten stond Radio 4 aan. Ik hield wel van popmuziek, ben ook in de weer geweest met cassettebandjes, maar ik heb de klassieke muziek nooit verlaten. Vooral Bach. Dat verveelt nooit, of ik nu vrolijk ben, of verdrietig. Mijn moeder speelde orgel, dat heeft daar een belangrijke rol bij gespeeld. Ze zat in het onderwijs. Mijn vader, hij is inmiddels overleden, was belastingadviseur."
Blindenbibliotheek
"Als kind las ik alles wat ik te pakken kon krijgen. Eerst de kast met de meisjesboeken, De Olijke Tweeling. Daarna de kast met de jongensboeken en de complete Bouquetreeks. Later Couperus en de Naturalisten. Ik ben in Utrecht Nederlands gaan studeren met het idee later voor de klas te gaan staan. Tijdens mijn studie sprak ik boeken in voor de Blindenbibliotheek en ben ik gaan presenteren bij de ziekenomroep. Het ging mij niet om de journalistiek, het ging om het presenteren, om het programma’s maken. Mijn ervaring daarmee deed ik op bij Minjon, de kweekvijver van de Avro."
Radio
"Ik stond voor de klas in Soest toen ik een kans kreeg bij de Avro omroepster voor de radio te worden. Dat bestaat nu niet meer, programma’s aankondigen, maar zo ben ik er ingerold. In 1988 heb ik bij Radio Drenthe gesolliciteerd, dat begon toen net. Ik was nog nooit in Drenthe geweest. Na afloop van het gesprek werd ik meteen aangenomen. In het begin was het pionieren. Er was niets, er kwamen steeds meer radio-uren bij, je kon alles doen: kleinkunst, economie, nachtuitzendingen, live-concerten van het Noord Nederlands Orkest. Na 1995 kwam de televisie erbij. Ik heb de groei meegemaakt en de krimp. Nu is alles meer in hokjes en er is nauwelijks geld."
Jasjes
"Ik ben altijd al gek geweest van kleding; als kind was ik van de Barbies. Ik herinner mij dat mijn ouders zoveel jaar getrouwd waren en ik te klein was om het feest mee te maken - de volgende dag wilde ik van mijn moeder weten wat iedereen aan had. Ik zoek met plezier kleren uit. Ik vind het leuk om kleren te kopen. Vooral jasjes. Nee, ik vertel niet hoeveel ik er bezit. Ik hou ervan om mij voor gelegenheden passend te kleden. Ik durf van mezelf te zeggen dat ik over smaak beschik. Ik weet wat me staat, ik weet wat bij elkaar past. Als ik ooit brodeloos word, wil ik als kledingcoach aan de slag."
Koninklijk Huis
"Vooral prinses Diana vond ik als fenomeen geweldig interessant. Hoe die vrouw als modepop haar intrede deed in het Britse koningshuis, wat er daarna gebeurde en het spel met de media. Fascinerend. Ik keur niet alles goed, maar ik vind dat het Koninklijk Huis in Nederland prima functioneert. Het verbindt, het hoeft wat mij betreft niet vervangen te worden door een president. Mijn interesse heeft voor een deel met mode en decor te maken; ik mag tijdens Koninginnedag graag zien wat die prinsessen dragen. Maar het is ook vakmatig. Als we prins Willem- Alexander kunnen interviewen, dan wil ík dat doen. Als koningin Beatrix het Shakespeare-theater in Diever bezoekt, dan wil ik daar bíj zijn. Volgende week mag ik voor de patiënten verslag doen van het bezoek van Beatrix aan het Martiniziekenhuis, dat is een leuke klus.”
Onzekerheid
"Tijdens mijn sollicitatiegesprek heb ik gewaarschuwd dat ik een perfectionist ben. Het is een kwestie van onzekerheid: als ik mij goed heb voorbereid, ben ik niet zenuwachtig tijdens de uitzending. Het heeft ook met beleefdheid maken. Als ik voor De Literaire Hemel een schrijver interview, kan ik niet volstaan met het lezen van de achterflap. Als ik de Dodenherdenking in Kamp Westerbork presenteer, kan ik niet terugvallen op een autocue. Goede voorbereiding is essentieel. Het is ook voor mezelf. Als ik het tijdens een uitzending een beetje laat lopen, zal niemand na afloop daarover bellen. Maar ík hou er geen goed gevoel aan over."
Prins Bernhard Cultuurfonds
"Toen ik twintig jaar geleden naar Drenthe kwam, kende ik niemand en wist ik niet of een dorp in Groningen of Drenthe lag. Door mijn werk bij RTV Drenthe heb ik mijn weg gevonden. Op een gegeven moment word je dan voor dingen gevraagd. Dus presenteer ik soms een modeshow, heb ik acht jaar geleden met een aantal mensen stichting De Literaire Hemel opgericht, zit ik in het bestuur van de Pieter Roelf Jeugdconcerten en geef ik tegenwoordig advies aan de stichting Muziek Klassiek Drenthe. Bij het Prins Bernhard Cultuurfonds ben ik vicevoorzitter. Op een gegeven moment had ik de makers van een theaterstuk in mijn radioprogramma, terwijl kort daarvoor op aandrang van Relus ter Beek hun subsidieaanvraag door het fonds was afgewezen. Ik onthou me dan van stemming, maar het is soms lastig. Ik ben ook betrokken bij Zomerzinnen. Tijdens de eerste editie in Wezup in 2006 werd de Culturele Prijs van Drenthe uitgereikt en schitterde RTV Drenthe door afwezigheid. Toen voorzitter Bert Naarding daar iets van zei heb ik mee geapplaudisseerd."
Zwitserland
"Zwitserland is mijn vakantieland. Het meest cultuurloze land van Europa? Welnee, moet je naar Bazel of Bern gaan. Maar ik ga niet voor de cultuur, ik ga naar Zwitserland voor de bergen. Het is iets vanuit mijn familie. Mijn grootouders hadden er een caravan staan, mijn vader woonde er als kind kort na de Tweede Wereldoorlog. Ons gezin heeft er een huisje. Toen ik puber was, gingen we naar Spanje: geweldig, helemaal niks doen, alleen maar liggen aan het strand. Inmiddels vind ik het juist prettig om naar Zwitserland te gaan. Goed te bereizen. Lekker skiën, wandelen en lezen. Heerlijk."
