In de zomer van 2006 werd saxofonist Benjamin Herman gevraagd muziek te maken bij Tijd duurt één mens lang een filmportret van Remco Campert door Thorvald Kleve, Jeroen Kostense en Jeroen Rozendaal. Het leverde een kwartier muziek op bij beelden waarin de dichter denkt, schrijft, rookt en over poëzie praat.
Voor het nu verschenen album Campert vulde Herman de vijftien minuten aan tot een volwaardige cd van iets meer dan drie kwartier. Hij riep daarvoor de hulp in van bassist Sean Fasciani, drummer Joost Kroon en pianist Gideon van Gelder. In sommige stukken horen we de dichter tikken op een typemachine, in Lamento horen we hem zelfs voordragen.
De meeste nummers op Campert vallen in de categorie ‘weemoedige jazz met poëtische trekken’, toegankelijke geïmproviseerde muziek zoals die in de jaren vijftig werd gemaakt door Miles Davis voor de film Ascenseur pour l’échafaud en het album Kind of blue. Dromerig, cool, melodieus en – geheel in de geest van Campert – melancholiek.
Cd: Campert. Door: Benjamin Herman. Platenlabel: Roach Records/Dox
