Verliefd langs de Drentsche Aa
Ton Peters van De Zeuvendaagse legt uit waar Achtste Exloërmond ligt.
Zeven dagen wandelt een groep schrijvers door Drenthe. Ze bezoeken plekken die een rol hebben gespeeld in de literaire geschiedenis en kijken hoe met het landschap wordt omgesprongen. De tweede etappe van De Zeuvendaagse voerde gisteren van Gieten naar Schipborg.
De Zeuvendaagse is Gieten nog niet uit, of het gezelschap houdt stil bij de Noordveensedijk. Een prima plek om te vertellen over de band tussen W.F. Hermans en Drenthe, meent reisleider Ton Peters. Ter illustratie houdt hij De donkere kamer van Damokles in de lucht en geeft hij college over het sleutelpersonage Moorlag (‘afkomstig uit Nieuw Buinen’), over kamp Achtste Exloërmond en het drankgebruik in Zesde en Vijfde Exloërmond.
Allemaal verzonnen, maar toch leuk om te weten als je het literaire erfgoed van Drenthe wilt bezoeken. Wel waargebeurd is de stop die Jacob van Lennep en Dirk van Hogendorp in 1823 in Eext maakten, tijdens hún literaire voetreis. “Een gering doch tekenachtig gehucht”, omschreven ze het dorp. Meer onder de indruk waren ze van de vrouw van de waard van De Rustende Jager, een herberg die bijna tweehonderd jaar later nog even gastvrij is.
De naar patchouli ruikende, boomlange Egbert Hovenkamp is in Eext geboren. Hij draagt in zíjn dorp het gedicht Galp voor, een bewerking van Howl van beatdichter Allen Ginsberg. Onder het gebint van De Rustende Jager declameert Hovenkamp zichzelf in trance met regels die bol staan van de zelfdestructie. Alles wat God verboden heeft, komt voorbij, in onversneden Drents.
Tjitse Hofman is dichter van de dag, wat onder meer neerkomt op het te woord staan van de verzamelde media. Lopend op klompen (‘dat is juist heel goed voor de voeten’) vertelt hij over zijn jeugd in Gasteren. Die blijkt nog maar net voorbij, Hofman is van 1974. De Drentsche Aa meanderde toen ook al dromerig door het landschap. “Het is hier nauwelijks veranderd”, stelt Hofman vast. “Er liepen toen alleen meer koeien rond.”
Bij Schipborg staat Rutger Kopland te wachten om zijn mooiste plek van Drenthe te tonen. Hij heeft er zijn vakantie een dag voor uitgesteld – zo kan het dus ook – en vertelt hoe hij in de ban van de beroemde beek raakte. “Ik zat op het gymnasium in Assen en ging met een vriendin op de fiets naar de Drentsche Aa. Er was hier toen een zwembad. Daar was de kantine en daar de kleedhokjes”, gebaart de dichter.
Nu is zwemmen in de Drentsche Aa niet langer toegestaan. Ter bescherming van de natuur mag je er alleen nog naar kijken. Heel verstandig. Maar voor ontluikende liefde is het funest.
Voor meer over De Zeuvendaagse zie het weblog van deelnemer Bart FM Droog.
