Voorheen de Bende Mit Pazzipanten
Voorheen de Bende Mit Pazzipanten
Paplabel, Groningen
Humor is leuk, vooral als je lachen kunt. Maar humor en streektaalmuziek vormen zelden een gelukkig huwelijk. Voorheen de Bende Mit Pazzipanten bewijst op het gelijknamige album dat het wel degelijk iets moois kan opleveren. Een culthit als Bie de Lidl bijvoorbeeld. Meegezongen tot ver over de grenzen van Drenthe en Groningen. Als videoclip meer dan vierhonderdduizend keer bekeken via YouTube.
Een toevalstreffer? Het album, vormgegeven als een uitzending van een in hillbilly-muziek gespecialiseerd lokaal radiostation, staat vol met dergelijke ‘commercials’. Ze steken de draak met alles en iedereen die het platteland en het regionalisme serieus neemt, maar bewijzen tegelijkertijd meerdere eer en glorie aan de streektaal in het algemeen en de muzikanten achter Voorheen de Bende in het bijzonder. Zo speels, ontspannen, melig en hilarisch werk afleveren, dat kunnen alleen echte vaklui.
Zuken
Vocal Music, Emmen
Bert Kamping debuteerde in 2007 met het soloalbum Nooit dacht en bleek datzelfde jaar een van de smaakmakers op het eerste album van de Drents Muziek Maatschappij. Met Zuken heeft hij een ideale vorm gevonden om zijn vele mogelijkheden als muzikant te etaleren: een stevige, vette poprocksound waarmee hij op cd, maar ook in de concertzaal en op de radio uit de voeten kan.
Kamping opereert ‘pas’ sinds 2006 in de streektaal. Blijkbaar heeft hij altijd op een goudmijn gezeten. Niet alleen zijn productie is groot, het niveau van zijn teksten en de aangenaam ruige manier waarop hij zingt is zeer sterk. Zo sterk, dat er een verordening in het leven zou moeten worden geroepen die Kamping verplicht ook voor de rest van zijn carrière in het Drents te blijven zingen.
Allennig II
Greytown Recordings, Amsterdam
Over de muzikale prestaties van Daniël Lohues is al zo vaak de loftrompet gestoken dat een beetje noorderling zich begint af te vragen of het niet wat minder kan. Voorlopig zit dat er niet in, want ook Allennig II, het tweede deel uit een vierluik over de seizoenen, is weer helemaal raak. Zestien liedjes achtereen bezingt Lohues de beslommeringen van alledag, in een volstrekt eigen stijl.
Was Allennig I nog een aarzelende, veelbelovende poging het eens op eigen kracht met piano en gitaar te proberen, op Allennig II klinkt de soberheid van het solobestaan al bijna vertrouwd. Bijna, want Lohues weet zijn luisteraars onverminderd te verrassen. Is het niet met een originele vondst verpakt in poëtisch Nedersaksisch, dan is het met een fris arrangement waarin klassiek en popmuziek, ergens halverwege Bach en Beatles, elkaar een hand geven.
Muze
Dwaarshoes Producties/Marista, Dronrijp
Martin Korthuis was vorig jaar in de race voor de Streektaalprijs met het album Nothin’, Niks, Neat, Niks waarop hij twee nummers van Townes Van Zandt vertolkte. Dat album haalde de kortlijst niet, maar de nummers van toen doen nu wel mee voor de prijzen, samen met Korthuis’ bewerking van het Hooglied, een nummer geïnspireerd op het werk van Oscar Wilde (Narcissus) en nog acht andere songs.
Deze zanger weet wat woorden waard zijn. Op dit album lijkt het alsof hij ze op een goudschaaltje legt. Het Gronings, ook op het Hogeland, heeft de naam een stoere taal te zijn, maar als Korthuis nummers als De Vlinder of Goud zingt klinkt het ineens fragiel. Schijnbaar aarzelend rollen de teksten uit zijn mond. Muze staat vol zorgvuldig gedoseerde moderne (folk)muziek die langzaam voortdrijft, als wolken richting de rand van de wereld.
Dichter in mie
Silvox, Silvolde
Met zijn verleden bij Deheleboel en zijn twee albums Wie (2003) en Aigenhamer (2006) kun je Erwin de Vries al bijna een oudgediende noemen in de Groningstalige popmuziek. Een beetje wonderlijk is dat wel. Gelet op het bouwjaar 1971 is De Vries eigenlijk nog steeds een jonkie. En afgaand op zijn muziek valt er niets aan te wijzen dat op enige routine, laat staan een herhaling van zetten duidt.
Dichter in mie, solo-album nummer drie, laat een Veenkoloniaal zanger horen die nog steeds fris in het leven en de muziek staat. Met een ongepolijste stem, een grote muzikale honger en een breed scala aan tekstonderwerpen. Soms satirisch, zoals in Boer en ondernemer en Moeke laif. Soms recht voor de raap, zoals in Kontje Kermis. Maar vooral ontroerend en meeslepend, zoals in Blief nou, Mooi en Veur altied soamen.
Drok
DRC Records, Emmen
Op de dvd De nieuwe nacht zien we hoe Margaretha Kleine haar optreden in een pijpenla in Leeuwarden stil legt en een dame uit het publiek vraagt op het podium een lied te zingen. De dame blijkt over een verrassende zangstem te beschikken en straalt volop. Maar dan zingt Kleine, die volledig verscholen gaat, de tweede stem. Achteloos en onbedoeld overklast ze haar podiumgast.
Drenthe weet al langer dat de streektaalmuziek over een zangeres beschikt met een zeldzaam goede stem en een voortreffelijke pen waar mooi Drents uitvloeit. Dankzij Drok is dat nu ook tot ver over de provinciegrens bekend. Bijgestaan door onder anderen gitarist Jef Zwart en percussionist Peter Deiman schiet Margaretha Kleine met haar evenwichtige debuutalbum uit de startblokken en neemt ze een voorschot op een veelbelovende carrière als Nedersaksisch singer-songwriter.
